اين مطلب به ابوجهل رسيد پس گفت : درون تو از خوف محمد و اصحابش پر شده است . عتبه گفت : اى كسى كه از پايينش باد بيرون مىآيد ! تو درنگ مىكنى آنان شما را بكشند و من مىترسم ؟ در اين هنگام پاهاى خود را راست كرد و از شتر پياده شد و برادرش شيبة بن ربيعه و وليد نيز او را دنبال كردند ، پس گفت : چه كسى با ما مبارزه مىكند ؟ جوانى از انصار به مصاف او رفت ، او گفت : ما را به جنگ با شما رغبتى نيست ، ما پسر عموهايمان را مىخواهيم . پيامبر فرمود : به‌پا خيز اى على به پا خيز اى حمزه ، به‌پا خيز اى عبيده ، پس حمزه عتبه را كشت و على مىگويد : من نيز به شيبه حمله كردم و او را كشتم و وليد و عبيده دو ضربت به همديگر زدند و هر كدام از آنها ديگرى را مجروح كرد و ما بر وليد حمله برديم و او را كشتيم و از آنان هفتاد نفر را اسير كرديم و هفتاد نفر را كشتيم . مردى از انصار عباس بن عبد المطلب را به صورت اسير آورد ، عباس گفت : يا رسول اللّه اين مرد پس از آن مرا اسير كرد كه مردى زيبا روى بر روى اسبى ابلق مرا اسير كرده بود او را ميان اين قوم نمىبينم ، انصارى گفت : يا رسول اللّه من او را اسير كرده‌ام ، پيامبر گفت : ساكت باش ، خداوند تو را با فرشته‌اى بزرگوار يارى كرده است . 542 - عن قيس بن عبّاد : عن عليّ قال : فينا نزلت هذه الآية ، و في مبارزتنا يوم بدر ( هذان خصمان اختصموا في ربّهم - إلى قوله - الحريق ) . قيس بن عباد از على نقل مىكند كه گفت : اين آيه دربارهء ما و مبارزهء ما در روز بدر نازل شده است : « هذان خصمان اختصموا فى ربّهم » 543 - همين حديث را بخارى نيز در جامع خود آورده است . 544 - عن محمّد بن عبد الرحمان قال : برز حمزة لعتبة فقتله ، و برز عليّ للوليد فقتله و برز عبيدة لشيبة فقتله . محمد بن عبد الرحمان گفت : حمزه با عتبه مبارزه كرد و او را كشت و على با وليد مبارزه كرد و او را كشت و عبيده با شيبه مبارزه كرد و او را كشت . 545 - عن جابر بن عبد اللّه قال : لمّا قتل عتبة بن ربيعه يوم بدر ، ندبته ابنته هند ،