نسخها جماعة من اهل الحديث و سمعوها منه و سارت تلك المصنفات فى بلاد المسلمين تاريخا لنيسابور و علمائها الماضين منهم و الباقين ، و كانت وفاته فى سنة ست و اربعمائة بنيسابور و زرت قبره غير مرة . و ابو الفتوح عبد اللّه على بن سهل بن العباس الخركوشى من اهل هذه السكة شيخ صائن عفيف ، مليح الشيبه ، ثقة صدوق سمع ابا القاسم اسماعيل بن زاهر النوقانى و ابا عمرو عثمان بن محمد بن عبد اللّه المحمى و ابا بكر احمد بن على بن خلف الشيرازى و ابا الفضل محمد بن عبيد اللّه الصرام و غيرهم كتبت عنه بنيسابور فى النوبة الاولى و رحلت بابنى الى نيسابور فى الكرة الثالثة و اكثرت عنه ( ص 103 ) و قرأت عليه أكثر التاريخ ليعقوب بن سفيان الفسوى ، و كانت ولادته فى شعبان سنة ست و ستين و اربعمائة . و وفاته فى شوال سنة اربع و اربعين و خمسمائة بنيسابور . و در دنباله نسبت به ( خرجوشى ) سمعانى پس از ذكر نام چند نفر كه به خرجوشى معروف بوده‌اند از ابو سعد عبد الملك چنين نام برده است ( ص 85 ) ج 5 . و اما ابو سعد عبد الملك بن ابى عثمان محمد بن ابراهيم الواعظ الخرجوشى من اهل نيسابور كان اماما زاهدا ( ص 86 ) فاضلا عالما ، له البر و اعمال الخير و القيام بمصالح الناس و ايصال النفع اليهم سمع ببلده ابا عمرو بن نجيد السلمى و جماعة كثيرة سواه و رحل الى العراق و الحجاز و ديار مصر و ادرك الشيوخ ، و صنّف التصانيف بالمفيدة ، و ذكره ابو الفضل محمد بن طاهر المقدسى فقال : ابو سعد الخرجوشى و يقال بالكاف بالفارسيه منسوب الى قرية بخراسان . هكذا قال المقدسى ، و اما قبر ابى سعد هذا فى خانقاهه بسكة خركوش . و لا ادرى ابو سعد هذا نسب الى هذه السكة او السكة نسبت الى ابى سعد . و توفى فى جمادى الاولى سنة سبع و اربعمائة . و در كتاب لباب الانساب سيوطى ابو سعد واعظ در ذيل كلمه خرجوشى و خركوشى باختصار ذكر شده و وفاتش در يك جا 406 و در جاى ديگر 407 آمده است ج 1 لباب ص 353 و 357