مؤلف مجهول
119
شرح قصيده برده ( فارسي )
پهلوانان مهاجر و انصار در بيم و ترس بوده باشند ، زيرا كه هر كس را كه نصرت و ظفر او بسبب حضرت پيغمبر بوده باشد اگر پيوندد و ملاقى شود بدان كس غابهاى « 65 » از شيران كه در بيشههاى خود بوده باشند ، آن شيران از خوف و رعب آن كس فرونشينند . و نبينى تو هيچ ولىّ مؤمن كه صاحب ظفر و نصرت نباشد بسبب حضرت رسالت ، و هرگز هيچ دشمن نديده باشى كه منكسر و مغلوب و مقهور نباشد بسبب آن حضرت ، يعنى دوستان و ياران حضرت پيغمبر هميشه مظفّر و منصور بودند ، و دشمنان او مقهور و مغلوب و گرفتار و بدبخت بودند . [ بيت 137 ] 137 أحلّ أمّته في حرز ملّته * كاللّيث حلّ مع الأشبال في أجم فرود آورده امت خود را در پناه دين خود ، همچون شير كه فرود آيد با اولاد خود در بيشه . يعنى : حضرت رسالت - صلّى اللّه عليه - فرود آورد امّت خود را در پناه دين خويش ، مانند شيرى كه فرود آمده باشد با اولاد خود در بيشه ، چنان محافظت مىنمايد كه هيچ دشمن را زهرهء آن نيست كه پيرامون آن بيشه بگردد . و حضرت رسالت امت خود را كه اولاد هدايت اويند در بيشهء دين خويش چنان نگاه ميدارد كه هيچ دشمن را مجال تعرّض با ايشان نيست ، و الحمد للّه على ذلك .
--> ( 65 ) . در آنندراج گفته : « غابه : بيشهء درختان انبوه درهم پيچيده » .