و ديگر بفرمود ، تا هر كجا أبو البخترى بن هشام را بيابند او را نكشند و بياورند ، و اين أبو البخترى از مهتران قريش بود [ 1 ] . و أبو حذيفة بن عتبه مسلمان بود و از جملهء مهاجر بود و در جنگ بدر حاضر بود ، چون ديد كه مصطفى ، عليه السّلام ، بفرمود كه عبّاس كه عمّ وى بود نكشند و زنده بياورند ، و پدر وى عتبه و عمّ وى شيبه و برادر وى وليد كشته بودند ، چنان كه از پيش گفته شد ، عصبيّتى در وى پيدا شد و گفت : پدران و برادران ما همه كشته شدند و عبّاس را چرا رها كنند ، بخداى كه اگر من او را دريابم وى را پاره پاره كنم و زنده رها نكنم . بعد از ان اين سخن به گوش سيّد ، عليه السّلام ، رسيد كه أبو حذيفه چنين گفت . سيّد ، عليه السّلام ، روى سوى عمر كرد و گفت : يا أبا حفص ، أ يضرب وجه عمّى [ 2 ] ؟ گفت : يا عمر ، شايد كه أبو حذيفه چنين گويد و روا بود كه روى عمّ من بشمشير بزند ؟ عمر گفت : يا رسول اللّه ، اگر دستورى دهى تا بروم و وى را پاره پاره كنم [ 3 ] ، يعنى أبو حذيفه . گفت : نه يا با حفص ، كه أبو حذيفه اين سخن نه از سر نفاق گفت ، و خود در حال پشيمان شد و تا زنده بود پيوسته تحسّر مىخورد از آن كلمه كه روز بدر گفته بود و مىگفتى ، همىترسم از آن يك كلمه ، إلّا كه شهادت جبران كند ، يعنى إلّا كه در غزا كشته [ 4 ] شود ، تا روزگار خلافت أبو بكر [ 5 ] ، رضى اللّه عنه ، كه وى را در قتال أهل ردّه كشته شد و شهيد شد . و آنچه سيّد ، عليه السّلام ، فرموده بود كه أبو البخترىّ بن هشام

--> [ ( 1 - ) ] در اصل : از ان قريش بود ، و بر طبق روا نقل شد . [ ( 2 - ) ] در متن عربى ج 2 ص 281 : يا ابا حفص . . . أ يضرب وجه عم رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلم بالسيف . [ ( 3 - ) ] روا و ط و پا : گردن بزنم . در متن عربى ج 2 ص 281 : فلا ضرب عنقه بالسيف . [ ( 4 - ) ] در اصل : گفته ، و بر طبق ط و پا ضبط شد . [ ( 5 - ) ] در اصل بغلط : عمر ، و از مج نقل شد .