بر ششصد شتر بار كرده گروهى به خيبر و گروهى به شام رفتند . از كسانى كه به خيبر روى آوردند حى بن اخطب و سلام بن حقيق و كنانة بن ربيع بودند كه هر سه از رهبران بنى نضير بشمار مىآمدند . پيامبر از سلاحهائى كه گذارده بودند پنجاه زره ، پنجاه كلاه‌خود و سيصد و چهل شمشير بدست آورد ، افزون بر وسائلى كه ايشان با خود نبرده بودند . بيشتر آن اموال را پيامبر ( ص ) ميان مهاجران تقسيم نمود زيرا بيشتر ايشان هنوز هزينهء زندگيشان بر گردن انصار بود . سورهء حشر به بخشى از آنچه بر سر بنى نضير رفت اشاره مىكند : « هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ ، ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ ، وَ لَوْ لا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابُ النَّارِ ، ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ » . ( حشر 4 - 2 ) ( اوست آنكه كسانى را از اهل كتاب كه كفر ورزيدند براى نخستين بار از وطنشان بيرون كرد ، شما گمان نمىكرديد كه بيرون روند و آنان مىپنداشتند قلعه‌هاشان آنان را در برابر خدا نگه مىدارد . پس خداوند از جائى بسراغشان آمد كه گمانش را نداشتند و در دلهاشان هراس افكند ، بگونه‌اى كه با دستهاى خود و دستهاى مؤمنان خانه‌هايشان را ويران مىكنند . پس پند گيريد اى صاحبان بينائى . اگر خداوند ترك ديار را براى آنان مقدر ننموده بود آنان را در دنيا عقوبت مىنمود ، و در آخرت از عذاب آتش برخوردارند . زيرا ايشان با خدا و پيامبرش مخالفت كردند و هر كه با خدا و پيامبرش مخالفت ورزد پس خداوند به سختى عقوبت مىكند . ) ( 1 ) سپس خداوند سبحان پس از بيان احكام مالى كه مسلمانان بدون پيكار از بنى نضير تصرف نمودند كه از آن به فىء تعبير مىكند - در مقابل غنيمت كه چيزى است كه مسلمانان با جنگ كردن بر آن دست يافته باشند - به پيامبر ( ص ) دربارهء مهاجران تنگدست و نيز گروهى از انصار سفارش مىفرمايد . همچنان كه در آيهء هشتم اين سوره كه ابن عباس آن را سورهء بنى