النضير مىنامد آمده است : « لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ . وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » ( حشر 9 / 8 ) ( براى مهاجران تنگدست ، كسانى كه از خانه‌ها و مالهاشان در طلب فضل و خشنودى خداوند رانده شدند خدا و رسولش را يارى مىكنند ، آنان همان راستگويانند . و كسانى كه پيش از آمدن مهاجران در وطن خود بوده و ايمان آورده‌اند و كسانى را كه بسوى ايشان هجرت كرده‌اند دوست مىدارند و در سينه‌هاشان از آنچه به آنان داده شده تنگى نمىيابند و آنان را بر خويش بر مىگزينند اگر چه خود نيازمند باشند . و كسانى كه بخل خويش را نگهدارند آنان همان رستگارانند ) . ( 1 ) ميلاد امام حسين ( ع ) در تاريخ طبرى آمده است كه حسين ( ع ) در سال چهارم هجرت ، چند شب به پايان شعبان مانده ، به دنيا آمد ولى بيشتر روايات اهل بيت مىگويند كه او در پنجم شعبان آن سال به دنيا آمده است . ( 2 ) كلينى در كافى آورده است كه آن حضرت در سال سوم هجرت به دنيا آمد . درحالىكه خود وى مىگويد حسين ( ع ) در سال شصت و يك هجرى و درحالىكه پنجاه و هفت سال داشت كشته شده است ، و لازمهء اين سخن اين ستكه ولادت وى در سال چهارم هجرى باشد . پيامبر نام او را حسين نهاد همچنانكه برادرش را حسن ناميده بود . ميان او و برادرش يازده ماه اختلاف بود . پيامبر خود تربيت و مراقبت از آنها را به عهده گرفت . از امام صادق ( ع ) نقل شده كه هرگاه حسين ( ع ) مىگريست پيامبر به فاطمه مىفرمود : گريه او مرا مىآزارد ، آنگاه او را مىگرفت ، انگشت بزرگ خود را در دهان او مىنهاد و حسين از آن غذائى مىمكيد