شده است . برخى از اصحاب پيامبر ( ص ) كه عمر بن خطاب از جملهء آنان بود و نيز ابو بكر - به نقل هيكل در زندگانى محمد - از گرد پيامبر گريخته به كوه پناه برده بودند . يكى از آنان گفت : كاش كسى را نزد عبد الله بن ابى بفرستيم تا براى ما از ابو سفيان امان بگيرد . اى مردم ، محمد كشته شد . پيش از آنكه قومتان بسراغتان آمده شما را بكشند به نزد آنان بازگرديد . انس بن نضر به آنان گفت : اى گروه ، اگر محمد كشته شد پروردگار محمد كشته نشده است . پس بخاطر آنچه محمد ( ص ) براى آن پيكار كرد بجنگيد . سپس گفت : خدايا من از آنچه اينان مىگويند نزدت پوزش مىخواهم و از آنچه اينان كردند به سويت بيزارى مىجويم . سپس با شمشير به مشركان تاخت و بشدّت جنگيد تا پس از آنكه هفتاد ضربه خورد كشته شد ، و اگر خواهرش او را نشناخته بود هيچ‌يك از مسلمانان او را تشخيص نمىداد . « 1 » ( 1 ) از اين دو روايت نتيجه مىشود كه عمر بن خطاب و ابو بكر به همراه كسى كه آرزو داشت عبد الله بن ابى از ايشان در نزد ابو سفيان شفاعت كند ، بر كوه بودند و هيچ يك از آن دو و كسانى كه همراه آن دو بودند جز انس بن نضر با اين سخن مخالفت نكرد . فقط او مخالفت كرد و از خداوند عذر خواست . و گفته‌اند آيهء زير در اين باره نازل شد : « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ » ( آل عمران / 144 ) ( محمد جز فرستاده‌اى نيست كه پيش از او فرستادگانى بودند ، آيا اگر بميرد يا كشته شود به قهقرا بازمىگرديد . و هر كه به جاهليت بازگردد ، هرگز به خداوند زيانى نرسانده است و خداوند به زودى سپاسگزاران را پاداش خواهد داد . ) ( 2 ) احتمال آنكه ابو بكر همراه اين گروه از فراريان كه چنين گفته‌اند بوده باشد از روايت كتاب « زندگانى محمد » هيكل سرچشمه مىگيرد ، ولى

--> ( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج سوم ، ص 20