مهاجران بود . انصار پس از آنكه دريافتند بيشتر مهاجران بر دور كردن على از مقام خلافت متحد شده‌اند ، خواستند به عنوان طرف ديگر براى اين كار به ميدان بيايند . زيرا براى كسى جز على ( ع ) فضيلت و مزيتى نسبت به خود قائل نبودند . از اين‌رو در سقيفهء بنى ساعده گردآمدند تا سعد بن عباده را براى اين سمت برگزينند . ( 1 ) آنچه اين مطلب را تأييد مىكند روايتى است كه از زبير بن به كار نقل شده است . وى گفت : چون با ابو بكر بيعت شد گروهى كه با او بيعت كرده بودند با شتاب او را به مسجد رسول خدا بردند . چون روز به پايان رسيد گروهى از مهاجران و گروهى از انصار گرد آمده به بحث با يكديگر پرداختند . عبد الرحمن بن عوف گفت : اى گروه انصار ، شما اگر چه صاحب فضيلت و يارى و سابقه در اسلاميد ولى در ميان شما كسانى چون ابو بكر و عمر و على و ابو عبيده نيستند . زيد بن ارقم پاسخ داد : اى عبد الرحمن ما فضيلت كسانى را كه تو يادآور شدى انكار نمىكنيم ، ولى سرور انصار سعد بن عباده از ماست ، كسى كه خداوند به پيامبرش فرمان داد به او سلام برساند و قرآن را از او بگيرد مانند أبى بن كعب در ميان ماست ، كسى كه پيشاپيش دانشمندان در روز رستاخيز مىآيد يعنى معاذ بن جبل از ماست ، كسى كه پيامبر شهادت او را به جاى شهادت دو نفر قرار داد يعنى خزيمة بن ثابت از ماست . ما مىدانيم در ميان كسانى كه تو از قريش نام بردى كسى وجود دارد كه اگر خواستار اين مقام باشد هيچ‌كس با او مخالفت نمىكند ، و او على بن أبي طالب است . اين سخن اخير زيد بن ارقم كه از سران انصار بود ، به روشنى نشان مىدهد كه اگر آگاهى انصار بر همداستانى بيشتر مهاجران بر دور كردن على از خلافت نبود با خلافت اين گونه برخورد نمىكردند . اين نكته اين نظر را تقويت مىكند كه برخورد انصار در سقيفهء بنى ساعده عكس العمل رفتار مهاجران و همدستى آنان در دور كردن على از خلافت بوده است . ( 2 ) داستان سقيفهء بنى ساعده و نتايج آن ، آنچنان كه ابن هشام از ابن عباس از