عبد الدار بود سپرد . هنگامى كه مصعب بن عمير شهيد گشت پرچم به على ( ع ) بازگشت . و آنچنان كه مفيد در ارشاد گفته است پس از آن لوا و رايت هر دو اختيار على ( ع ) بود ، و دربارهء تفاوت آن دو گفته‌اند كه رايت پرچم بزرگ بود و لوا كوچكتر از آن بود . پيامبر خود زير پرچم انصار ايستاد . ( 1 ) در روايت طبرى آمده است كه پيامبر زبير را سر كردهء سواران و مقداد بن اسود را همراه او قرار داد و حمزه را نيز با سپاه پيشاپيش او قرار داد . خالد بن وليد به همراه عكرمه به پيشاپيش سواران آمدند . پيامبر زبير را جلو فرستاد و به او فرمود به مقابل خالد بن وليد برو و براى نبرد با وى آماده شو تا من به تو اجازهء جنگ بدهم . ( 2 ) آنگاه پيامبر در مقابل اصحابش به سخنرانى ايستاد . و فرمود : « اى مردم شما را به آنچه خداوند در كتابش در عمل به دستورات و دست بازداشتن از محرماتش سفارش فرموده ، اندرز مىدهم . كسى كه تكليف خود را يادآور شود و نفس خود را به شكيبائى و يقين و كوشش و تلاش وادارد ، در منزلگاه پاداش و ذخيرهء آخرت است . زيرا جهاد با دشمن سخت است ، سخت و نامطلوب . اندكند كسانى كه بر آن شكيبائى ورزند ، مگر آن كه خداوند او را بر راهيابى تقويت نموده باشد . خداوند با كسى است كه او را فرمان برد و شيطان با كسى است كه خدا را نافرمانى كند ، پس كارهايتان را با شكيبائى بر جهاد آغاز كنيد و به وسيلهء آن وعدهء خدا را طلب كنيد . بر شما باد عمل به آنچه فرمان دادم ، زيرا من بر هدايت شما مشتاقم . اختلاف ، جدائى و به تأخير انداختن كارها از سستى و ناتوانى است ، كه خدا آن را دوست نمىدارد و يارى و پيروزى را به دارندگان آنها نمىبخشد . اى مردم در قلب من وارد شده ، هر كه به كار حرام سرگرم باشد و بخاطر بدست آوردن خشنودى خداوند از آن روى بگرداند خداوند گناه او را مىآمرزد . هر كه ده بار بر محمد كه خدا و فرشتگانش بر او درود مىفرستند درود فرستد ، هر كه به مسلمانى نيكى كند ، پاداشش در دنيا يا آخرت بعهدهء خداست . هر كه