پنج روز به پايان ذىقعده مانده با خود از مدينه حركت داد . شمار كسانى را كه همراه او به راه افتادند ميان چهل هزار و يكصد و بيست هزار تن - بنا به اختلاف روايات - گفته‌اند . بجز اهالى مكه و اطراف آن و يمن و جز آن كه با او حج گزاردند ، زنان آن حضرت و دخترش فاطمهء زهرا ( س ) نيز با پيامبر همراه گشتند . براى هر يك از ايشان كجاوه‌اى مخصوص فراهم نمود و سماك بن خرشهء ساعدى معروف به ابو دجانهء انصارى را نيز بر مدينه گماشت . و گفته‌اند سباع بن عرفطهء غفارى را . آن حضرت پس از آن كه چهار ركعت نماز ظهر بجا آورد ، حركت كرد و در ذى الحليفه دو ركعت نماز عصر گزارد و شب را در آنجا بسر برد . ( 1 ) در ارشاد شيخ مفيد آمده است كه پيامبر ( ص ) چند روز پيش از حركتش بسوى مكه ، نامه‌اى به على ( ع ) كه او را به همراه گروهى به يمن فرستاده بود نگاشت تا خود را براى انجام مراسم حج در مكه به آن حضرت برساند . در آن نامه نوع حجى را كه مىخواست انجام دهد يادآور نشده بود . پيامبر ( ص ) با همراه بردن قربانى براى انجام حج قران به راه افتاد و در ذى الحليفه احرام بست . مسلمانان نيز با او احرام بستند . پيامبر به هنگام حركت از ذى الحليفه آواى لبيك برداشت و به همراه دهها هزار تن به راه افتاده بيابان ميان مدينهء پيامبر و خانهء خدا را مىپيمودند ، و آوايشان به نداى لبيك بلند بود تا آنكه به كراع الغيم رسيدند . مردم از سوار و پياده در ركاب آن حضرت بودند . حركت براى پيادگان دشوار شد و ايشان را به سختى افكند ، از اينرو به پيامبر گله كرده از او مركبى خواستند كه بر آن سوار شوند . پيامبر آگاهشان ساخت كه مركبى براى ايشان ندارد و فرمود كه ميان بربندند و راه رفتن و دويدن را با هم درآميزند ، يعنى گاه با گامهاى نزديك به هم شتابان راه بپويند و گاه بگونه‌اى ميان دويدن و راه رفتن حركت كنند . ( 2 ) در سيرهء حلبيه آمده است كه شتر عايشه نيرومند و تندرو و جهازش سبك بود و شتر صفيه كندرو و جهازش گران ، و اين باعث مىشد سواران