بوده و او را در آن مسافرت همراهى نكرده است مىخواهد و از وى دربارهء آن حادثه پرسش مىكند ؟ اگر فرض كنيم كه وزن عايشه در آن روز سى كيلو بوده كه بيشترين حالت نزارى و لاغرى وى مىتواند باشد با اين حال بعيد است كه نبود وى در هودج هيچ اثرى در سنگينى كجاوه نداشته باشد ، بگونه‌اى كه مأموران حمل كجاوه گمان كنند كه او هنوز در آن است . ( 1 ) آيات كريمه‌اى كه مفسران و تاريخ‌نگاران مىگويند به اين مناسبت نازل شده است ، در مورد اين داستان صراحتى ندارند . اگر به اين مطالب تصريح داشتند ما آنها را با ايمان و فروتنى مىپذيرفتيم زيرا از سوى خداوند حكيم بىهمتا كه چيزى در آسمان و زمين از او پنهان نمىماند نازل شده بود . ولى خداوند مىفرمايد : « آن گروهى كه بهتان به ميان آوردند را براى خود بدى بشمار نياوريد » تا آخر اين آيات ، و افك منحصر به اين گونه از تهمت‌هاى ناروا نيست بلكه هر چه را كه با واقعيت مخالف باشد و آنچه منافقان مىساختند و دروغ مىبستند و به پيامبر و مردان و زنان مسلمان نسبت مىدادند و صحت نداشت را نيز در بر مىگيرد . علاوه بر اينكه آيه‌هاى پيش از آن به حكم مرد و زن زناكار و آنان كه زنان خويش را متهم مىكنند و جز خودشان گواهى ندارند و ديگر احكام و قوانينى پرداخته‌اند كه وضعشان مانند ديگر آياتى است كه براى بيان احكام بر پيامبر فرود مىآمدند . يا در هنگام رويدادن برخى مناسبات ، يا بدون ارتباط با مناسبت خاصى ، و اين موضوع بر كسى كه در آيات احكام پژوهش كند آشكار است . ( 2 ) ممكن است مراد از افك در آيه ، واقعه‌اى باشد كه ميان غلام عمر و مرد انصارى بر سر آب روى داده است ، و اينكه اين رويداد ساختگى و براى ايجاد فتنه در ميان مسلمانان بوده است تا اينكه بنى مصطلق درحالىكه مسلمانان در آن حالت ستيزه مىباشند براى نابودى مسلمانان فرصت يابند و از همين رو پيامبر ( ص ) در حركت شتاب ورزيد و بر خلاف معمول به راه خود ادامه داد