( 1 ) در هر حال كسى كه بدون پيشداورى و مقاصد خاص در زندگانى پيامبر پژوهش كند به اين يقين مىرسد كه پيامبر ( ص ) در هيچ‌يك از مراحل زندگانيش اعتنائى به خوشيها و هوسها و دلبريهاى زنان و جلوه‌هاى ديگر دنيا و زخارف آن نداشته است . و اگر فرض كنيم كه پيامبر بنا به انگيزه‌هاى طبيعى همهء انسانها كه داراى غريزهء جنسى هستند ازدواج مىكرده و زن را براى آنكه گرايش طبيعى او را پاسخ گويد دوست مىداشته است - تا هنگامى كه زن و هر چيز ديگر او را از هيچ يك از كارهاى كوچك و بزرگش بازنمىداشت و از ادامهء مسير در استوار ساختن ستون‌هاى اسلام و گستردن آموزه‌هاى آن و مبارزه با دشمنانش كه از هر گوشه و كنار بر او يورش مىبردند مانع نمىشد - بازهم اشكالى در اين كار وجود نداشت . ( 2 ) در زندگانى آن حضرت دهها گواه و دليل بر اينكه او در هيچ‌يك از روزهاى زندگى خود را بدست خوشيها نسپرده وجود دارد . او جز نان جوين نمىخورد ، و گاهى كه جز خوراك خود چيزى نداشت آن را به تنگدستان مىداد و خود گرسنه مىماند . نزديك بود برخى از زنانش را كه بيش از هزينهء روزشان از او مىخواستند طلاق گويد ، و چند بار آنان را ميان جدائى و رضا دادن به زندگى زاهدانه آزاد گذارد ، همچنانكه آيهء زير به آن اشاره مىفرمايد : « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَمِيلًا ، وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً » ( احزاب / 29 - 28 ) ( اى پيامبر به همسرانت بگوى اگر زندگانى دنيا و زيور آن را مىخواهيد ، پس شما را بهره‌مند مىكنم و از شما به خوبى جدا مىشوم . و اگر خدا و رسولش و سراى آخرت را مىخواهيد ، خداوند براى نيكوكاران شما پاداش بزرگى آماده نموده است . ) ( 3 ) خلاصهء آنچه به ازدواج پيامبر ( ص ) با زينب دختر جحش دختر