( 1 ) قريش همچنان براى يورش به پيامبر در مدينه نيرو فراهم مىساختند . جنگ احد يكى از آثار شكست سريع قريش در بدر بود . اثر پيروزى بدر تنها در تلاش قريش و تصميم آنان به خونخواهى از محمد و يارانش خلاصه نشد ، بلكه در مدينه نيز آثار خاصى داشت . اين رويداد يهود و منافقان را آگاه ساخت كه اين پيروزى نيروى مسلمانان را گسترش داده است . آنان دريافتند اين مرد كه دو سال پيش با همراهانش از شهر خود گريزان به سوى ايشان سفر نمود اينك روز به روز نيرو و شكوهش افزون مىشود و اگر به حال خود گذارده شود در آيندهء نزديك قدرت برتر مدينه و جزيرة العرب خواهد شد . بويژه كه يهود پيش از بدر نيز خطر اسلام را نسبت به موقعيت سياسى و اقتصادى خود احساس كرده بودند . ( 2 ) درگيرى مسلمانان با يهود و همدستانشان با وجود پيمان دوستى ميان دو طرف ، درگيريها و تحريكات منافقان و يهود فضاى مدينه و بيرون آن را دير يا زود آمادهء انفجار مىساخت . پيروزى بدر و عزتى كه مسلمانان در اثر آن يافته بودند موقعيت را در مدينه حساس نموده بود . خطر اين درگيرى كمتر از برخورد قريش و وابستگانش به نظر نمىرسيد . يهود و منافقان به توطئه عليه پيامبر پرداخته براى نيرنگ زدن و صدمه رساندن به او با همهء نتايجش نيرو فراهم مىكردند . اين دسيسه‌ها از پيامبر ( ص ) پنهان نبود ، بلكه او بر همهء كارها و توطئه‌هاى آنان آگاه بود و مراقب بود زمينه‌اى براى رسيدن آنان به اهدافشان فراهم نشود . مسلمانان نيز موضع محتاط چشم براهى را در پيش گرفتند كه خود را براى هر چيزى آماده ساخته است . ( 3 ) در زندگانى محمد ، نوشتهء هيكل ، آمده است : هنگامى كه مسلمانان با پيروزى از بدر بازگشتند سالم بن عمير با خود پيمان بست ابو عفك ، يكى از افراد بنى عمرو بن عوف را از ميان بردارد ، زيرا او اشعارى مىسرود كه در آنها از محمد و مسلمانان عيبجوئى مىكرد و قوم خود را به قيام عليه