بله ، خدا قدرت دارد ، قدرتش هم غيرمتناهى است ( انَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ ) اما خدا تنها قادر كه نيست ، حكيم هم هست . حكمت ، خودش اقتضايى دارد . قدرت از آن جهت كه قدرت است يعنى عجز و ناتوانى در مقابل [ كارها ] نيست ، اما حكمت است كه حسابى را در كار مىآورد . خداوند قادر هست ، احد هست ، حكيم هست ، باسط هست ، قابض هست ، هزاران اسماء و صفات دارد . خلقت ، ناشى از ذات مستجمع جميع صفات كماليه است نه ناشى از ذات داراى فقط يك صفت كه قدرت است . افرادى كه فقط قدرت را مىبينند مىگويند [ آيا ] خدا انسان را آفريده ؟ [ مىگوييم بله . مىگويند ] خدا كه قدرت دارد ؛ خدا قدرت دارد انسان را از اول از هيچ چيز يك دفعه بيافريند ؛ ديگر چه احتياجى است كه خاكى باشد ، گلى باشد ، لاى گنديده‌اى باشد ، گل خشكيده‌اى باشد ، زمانى باشد ، مدتها اين در تخمير مانده باشد ؟ مگر خدا قادر نيست ؟ مگر خدا عاجز و ناتوان است ؟ جواب اين است : پس بچه هم كه مىخواهد متولد شود ، كسى بگويد مگر خدا ناتوان است ؟ اين تشريفات ديگر چيست كه حتماً ازدواج باشد و مرد و زنى باشند و عمل مباشرتى انجام بگيرد و بعد نه ماه طول بكشد ، قدم به قدم جلو بيايد ؛ مگر خدا قادر نيست ؟ خدا اگر قادر است يك دفعه اين كار را انجام بدهد ! يك آدم عوامى كه خيال مىكرد شخصى دختر دارد رفته بود به خواستگارى دخترش . بعد كه عده‌اى را به خواستگارى فرستاد ، او گفت اصلًا من دختر ندارم ، فقط يك پسر دارم . او جواب داد حالا همان . گفت پسر كه نمىشود ! مگر نمىخواهى خدا به تو فرزند بدهد ؟ گفت خدا اگر بخواهد فرزند بدهد از پسرش هم مىدهد ( خندهء حضار ) . اينها حرف مفت است . قرآن وقتى كه ما را متوجه مىكند كه خداوند انسان را از خاك آفريد ، از گل آفريد ، از لاى گنديده آفريد ، از گل خشكيده آفريد ، در ذهن ما اين نباشد كه خدا قدرت دارد ، بخواهد بيافريند آناً مىآفريند ؛ اينها ديگر يعنى چه ؟ ! براى اين است كه شما اگر بعد در نظامات علمى به اين جور مسائل بر بخوريد بدانيد اينها هم روى حكمت و حساب بوده كه خلقت انسان بايد اين مراحل را طى كند . پس همين طور كه « وَالْارْضَ وَضَعَها لِلْانامِ » زمين را كه خدا آفريده است حساب شده بوده است ، خلقت انسان هم از خاك و از گل و از اين جور چيزها - كه اين مراحل را بايد طى كند - روى حساب است .