مىآورند اين طور توصيف مىكند : وَ اذا سَمِعوا ما انْزِلَ الَى الرَّسولِ تَرى اعْيُنَهُمْ تَفيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمّا عَرَفوا مِنَ الْحَقِّ يَقولونَ رَبَّنا امَنّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشّاهِدينَ « 1 » . و چون آياتى را كه به رسول فرستاده شده بشنوند اشك از ديده‌هاى آنها جارى مىشود ، مىگويند پروردگارا ايمان آورديم ، ما را از جملهء گواهان صادق پيامبرت درنظرگير . و در جاى ديگر كه اساساً از مؤمنين سخن مىگويد ، آنها را چنين معرفى مىكند : اللَّهُ نَزَّلَ احْسَنَ الْحَديثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلودُ الَّذينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلينُ جُلودُهُمْ وَ قُلوبُهُمْ الى ذِكْرِ اللَّهِ « 2 » . خدا بهترين سخنها را فرود آورده ، سخنى كه سراسرش يكدست و مشابه است . در عين حال تنها بشارت نيست ، اندرز هم هست . مردمان خداپرست خداترس وقتى كلمات خدا را مىشنوند بدنشان به لرزه در مىآيد و خوف بر آنها عارض مىشود . آنگاه حالتشان مبدل به حالت تذكر و محبت و آرامش مىشود . در اين آيات و در بسيارى آيات ديگر « 3 » ، قرآن نشان مىدهد كه صرفاً كتابى علمى و تحليلى نيست بلكه در همان زمان كه از استدلال منطقى استفاده مىكند ، با احساس و ذوق و لطايف روح بشر نيز سخن مىگويد و جان او را تحت تأثير قرار مىدهد .

--> ( 1 ) . مائده / 83 . ( 2 ) . زمر / 23 . ( 3 ) . مثل آيهء 58 از سورهء مريم و آيات اول سورهء صف .