كتاب آسمانى مستند مىكنيد ! همگى بياييد به سوى يك حقيقتى كه براى همهء ما علىالسويه است ، نه ما مىتوانيم بگوييم به ما اختصاص دارد و نه شما مىتوانيد ادعا كنيد مخصوص شماست ، و آن اللَّه است . بياييد هيچ چيزى را شريك او قرار ندهيم . تا آنجا كه مىفرمايد : وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ برخى از ما برخى ديگر را « رب » و صاحب اختيار نگيريم ، هيچ كدام ديگرى را عبادت و اطاعت نكنيم ، معبود و مطاع نگيريم ، تنها خدا را « رب » و معبود و مطاع بدانيم و بس . اين نيز يكى ديگر از مظاهر توحيد عملى قرآن است كه مىفرمايد : هيچ انسانى انسان ديگر را رب خودش قرار ندهد و انسانى انسان ديگر را مربوب خويش نسازد . پس معنى ايّاكَ نَعْبُدُ اين است : خدايا تنها تو را « رب » و مطاع قرار مىدهيم و هيچ معبود اجتماعى نداريم و هيچ انسانى و فرمان انسانى را در برابر تو و فرمان تو مطاع قرار نمىدهيم . 4 . وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَىَّ انْ عَبَّدْتَ بَنى اسْرائيلَ « 1 » . موسى بن عمران وقتى كه با فرعون روبرو شد و او را دعوت كرد ، فرعون با خشونت گفت : تو همان كسى هستى كه در خانهء ما بودى و در زير دست ما بزرگ شدى و آن كار مهم و زشت را ( كشتن قبطى ) انجام دادى . موسى جواب داد : حال اين منّت را به سر من گذاشتى در مقابل اينكه بنىاسرائيل را بندهء خودت قرار داده‌اى ؟ ! يعنى آيا تو مىگويى من هيچ نگويم در مقابل اين عملت كه بنىاسرائيل را بنده ساخته‌اى ؟ ! ملاحظه مىكنيد كه حضرت موسى فرعون مآبى يعنى همان استبداد فرعون را « تعبيد » ناميده است . بنىاسرائيل هيچ گاه فرعون را سجده نمىكردند بلكه فرعون آنها را ذليل ساخته و به اطاعت اجبارى و كار اجبارى و بهره‌كشى وادار كرده بود و هر نوع حق اختيار و آزادى را از آنها سلب نموده بود . آنها عملًا در مقابل فرعون رام و مطيع بودند .

--> ( 1 ) . شعراء / 22 .