سعدى : ره طالبان و مردان كرم است و لطف و احسان * تو خود از نشان مردى مگر اين كلاه دارى به چه خرمى و نازان ، گرو از تو برد هامان * اگرت شرف همين است كه مال و جاه دارى به در خداى قربى طلب اى ضعيف‌همت * كه نماند اين تقرب كه به پادشاه دارى چقدر كار غلطى است اين تشريفاتى كه اخيراً بعضى كاروانها به صورت تبعيض به وجود آورده‌اند ، دو برابر پول مىدهند كه در آنجا كاخ اختصاصى و ماشين اختصاصى داشته باشند . آيهء قرآنى مربوط به احرام اين آيه است : الْحَجُّ اشْهُرٌ مَعْلوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسوقَ وَ لا جِدالَ فِى الْحَجِّ وَ ما تَفْعَلوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَ تَزَوَّدوا فَانَّ خَيْرَ الزّادِ التَّقْوى وَ اتَّقونِ يا اولِى الْا لْبابِ . [ ( وقت ) حج ماه‌هاى معلومى است ( شوال ، ذوالقعده و ذوالحجه ) پس هركه در اين ماهها ( با بستن احرام ) حج را ( برخود ) واجب ساخت پس ( بداند كه ) بد زبانى و آميزش جنسى و فسق ( كارهاى ناشايست و دروغ ) و بگومگو در حج روا نيست . و هركه كار نيكى كند خدا آن را مىداند . و توشه برگيريد كه بهترين توشه تقواست ، و از من پروا كنيد اى خردمندان . ] از اين آيه به خوبى مىتوان فهميد كه حكمت احرام مانند حكمت روزه ، به وجود آوردن روح تقواست . فقيه ، جلد 2 ، صفحهء 127 : عَنْ سُلَيْمانَ بْنِ جَعْفَرٍ ، قالَ سَألْتُ ابَاالْحَسَنِ عليه السلام . . . فَقالَ : . . . انَّما جُعِلَ السَّعْىُ بَيْنَ الصَّفا وَ الْمَرْوَةِ لِانَّ الشَّيْطانَ تَراءى لِابْراهيمَ عليه السلام فِى الْوادى فَسَعى وَ هُوَ