تفاهمات اسلامى درس اول : حسن تفاهم موضوع اين درس « تفاهمات اسلامى » است . حسن تفاهم يعنى يكديگر را خوب فهميدن ، و سوءتفاهم يعنى يكديگر را بد فهميدن . بديهى است كه خوب فهميدن به اين است كه افراد يكديگر را آن طور كه هستند بفهمند و بد فهميدن به اين است كه يكديگر را آن طور كه هستند نفهمند بلكه دربارهء يكديگر دچار يك نوع توهماتى بوده باشند ، و البته اين كلمه در جايى گفته مىشود كه توهماتى كه افراد دربارهء يكديگر دارند از نوع سوءظن باشد يعنى در زمينهء « بدى » بوده باشد . اما اگر در زمينهء خوبيها و از نوع حسن‌ظن‌هاى غلط بوده باشد سوءتفاهم ناميده نمىشود ؛ يعنى اگر دو نفر به غلط دربارهء يكديگر حسن عقيده پيدا كنند گفته نمىشود كه اين دو نفر نسبت به يكديگر سوءتفاهم پيدا كرده‌اند . سوءتفاهم در هر موردى و نسبت به هر شخصى بد است ، زيرا موجب گمراهى و ضلالت است . اگر فرض كنيم دو نفر از هر لحاظ ضد يكديگرند مثلًا يكى خداپرست است و ديگرى مادى ، باز خوب است كه ميان آنها حسن تفاهم برقرار باشد و يكديگر را آن طور كه هستند درك كنند نه اينكه هركدام نسبت به ديگرى سوءظن‌ها و تصورات غلطى داشته باشد .