مسئلهء نامگذارى يكى ديگر از شعارهاى ما كه متأسفانه جامعهء ما تحت تأثير غرب‌زدگى دارد از دست مىدهد مسئلهء نامگذارى است . هر ملتى اسمهايى كه روى بچه‌هاى خودش مىگذارد اسمهايى مخصوص به خود است . رابرت اسم ما نيست ، اسم دنياى مسيحيت است . ما مسلمانيم ، مسلمانى خودش اسم دارد و اساساً دستور دارد . دستور است كه نگذاريد اين اسمها فراموش بشود . با كمال تأسف يكى از مظاهر تجدد ما « 1 » اين است كه يك حسى در ميان بعضى طبقات ما و خصوصاً در ميان بعضى از خانمها پيدا شده كه خيال مىكنند اسمهاى اسلامى ديگر كهنه شده است و به شخصيت آنها ضربه مىزند كه بعد از اين اسم بچه‌اش را حسن يا حسين بگذارد ( با اينكه ايمان به امام حسن و امام حسين دارد ) ، اسم بچه‌اش را على ، احمد ، مصطفى ، مرتضى ، ابوالقاسم ، رضا ، كاظم ، صادق ، باقر و اسمهاى انبيا : ابراهيم ، اسماعيل ، اسحاق ، موسى و عيسى بگذارد . مثل اينكه خيال مىكنيم كه اينها ديگر كهنه شده و مانعى هم ندارد ، مسلمانى كه به اين حرفها نيست ، حالا من به جاى اين اسمها مىآيم اسمى مثلًا از گبرهاى سه هزار و چهارهزارسال پيش مىگذارم . خير ، مسلمانى شوخىبردار نيست . اسلام هم به ما نياز ندارد كه بخواهد با ما صلح و مصالحه كند كه حالا از اين يكى گذشتم . يا ما بايد مسلمان باشيم و شعارهاى اسلامى را كه اعلام وابستگى ما به اسلام است حفظ و نگهدارى كنيم و يا بايد از اسلام استعفا بدهيم . از دست دادن تدريجى شعارها باعث مىشود كه بعد خود محتوا را از دست بدهيم . من هم قبول دارم ماهيت و واقعيت اسلام هرگز به اين مطلب نيست كه من اسمم حسن باشد يا كامران . اينقدر اشخاصى بوده‌اند كه اسمشان حسن و حسين و احمد بوده كه كمر اسلام را شكسته‌اند . ممكن است اسم من يك اسم غير اسلامى باشد ولى عملًا من مسلمان واقعى باشم . من منكر اين مطلب نيستم ؛ نمىگويم هركسى با اسم مسلمان مىشود و هركسى با اسم از اسلام خارج مىشود ؛ ولى عرض مىكنم كه اين خودش يك حسابى است در دنياى اسلام كه ما اين اسمها را به عنوان

--> ( 1 ) . يا بگوييم از مظاهر بدبختى ما ، چون اينها تمدن كه نيست ، درك و فهم و شعور نيست ؛ ما خيال‌مىكنيم اگر ما يك چيز جديد و تازه‌اى به جاى چيزى آورديم اين ديگر تمدن و ترقى شد !