وجود امام هست و افرادى نظير على بن ابىطالب عليه السلام و حسين بن على عليه السلام بايد كه اين ميراث نبوى را حفظ كنند . اين حفظ كردن چگونه است ؟ ممكن است افرادى اين جور خيال كنند ، بگويند كه پيغمبر مانند آن كسى است كه در ابتدا اين مسجد را ساخته است . امام كيست ؟ امام آن كسى است كه بعد از آنكه بنّا رفت حافظ و نگهبان اين بناست . اگر حفظ و نگهبانى در همين حد مىبود افراد عادى هم حفظ مىكردند و كار بسيار مشكلى نبود . خطر نفاق در جريانهاى فكرى و انقلابها در جريانهاى فكرى ، اعتقادى ، ايمانى و در انقلابهاى الهى و غير الهى كه در دنيا به وجود مىآيد خطر بزرگ آن خطرى است كه قرآن از آن به نام نفاق ياد كرده است . آن جريانى كه پيغمبر به وجود آورده است قهراً روحى و حقيقتى دارد و در عين اينكه روحى و حقيقتى و باطنى دارد ، ظاهرى و شعارهايى و پوسته‌اى هم دارد ؛ هم هسته دارد و هم پوسته . تاريخ و طبيعت بشرى و تجربه‌ها و آزمايشهاى تاريخى نشان مىدهد كه هرگاه يك جريان صحيح و مفيد و خدمتگزارانه‌اى براى بشر به وجود مىآيد دشمن وقتى كه مىبيند از مواجهه و رو در روى آن قرار گرفتن نتيجه‌اى نمىبرد به فكر اين مىافتد كه به آن ملحق بشود و خودش را در همان جريان قرار بدهد . ولى در اين جريان ، پوسته را حفظ مىكند هسته را كه درون هست خالى مىكند و مىخورد ؛ ظاهر را نگه مىدارد باطن را تغيير مىدهد به طورى كه اكثريت قريب به اتفاق مردم احساس نمىكنند كه آن حقيقت از دستشان رفته ، چون پوسته و حجم و هيكل محفوظ است روح وجود ندارد . با رنگ‌آميزى ، يك مرده‌اى را به صورت يك زنده نشان مىدهند . آنچنان آن را از درون خالى مىكنند و از باطن مىپوسانند و از بين مىبرند كه مدتى همين‌جور به ظاهر دوام پيدا مىكند ولى مانند يك گردوى پوچ و بىمغز . وقتى كه باطن رفت - چون پوست را هسته نگه مىدارد ، حيات پوست به هستهء آن است و ظاهر را باطن نگه مىدارد - بعد از مدتى ظاهر خود به خود از ميان مىرود . امام يعنى آن چشم بسيار بينايى كه در عمق حوادث نفوذ مىكند ، به اصطلاح آنچه را كه ديگران در آينه نمىتوانند ببينند او در خشت خام مىبيند . او مىبيند كه باطن هست يا نيست ، حقيقت هست يا نيست . چقدر تظاهر به جاى حقيقت آمده