وَ كُلٌّ يَتَقَرَّبونَ الَى اللَّهِ بِدَمِهِ سى هزار نفر به قصد قربت ، فرزند پيغمبر را كشتند . اين شهادت امام سجاد است . اگر يك چنين زمينه‌اى نبود كه پسر سعد در عصر تاسوعا وقتى مىخواست شعار بدهد و مردم را بلند كند نمىگفت : « يا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبى وَ بِالْجَنَّةِ ابْشِرى » لشگر خدا قيام كن ، بشارت باد تو را به بهشت . وقتى كه مقدس احمق بشود اين جور از آب در مىآيد . يك عدهء قليل منافق توانستند از توده‌اى مسلمان ولى جاهل و احمق لشگرى انبوه عليه فرزند پيغمبر به وجود بياورند . شما جمله‌هايى كه اينها گفتند ببينيد ، تمام آنها عوامفريبى است . خود عبيداللَّه رو مىكند به مسلم و او را تفسيق مىكند : « يا فاسِق » تو فاسقى ، من اطلاع دارم تو شرب خمر مىكردى ، شراب مىخوردى . ( يك نفر نگفت آخر تو كه نسبت شرب خمر را به چنين مرد پاكى مىدهى به كدام دليل و شاهد ؟ الآن بايد به حكم اسلام حد بر تو جارى كنند كه يك چنين نسبتى دادى . بلكه گفتند : عجب ! اين آدم شرابخوار هم بوده ! ) اى فاسق ! تو آمده‌اى اينجا كه اجتماع مسلمين را بهم بزنى ، آمده‌اى وحدت مسلمين را بهم بزنى و تفرقه ايجاد كنى ، آمده‌اى كه چنين و چنان بكنى . مسلم هم خوب جواب داد ، گفت : فاسق تو خودت هستى . آيا ما آمده‌ايم در ميان مسلمين تفرقه ايجاد كنيم يا مفرّق جماعت مسلمين شما هستيد ؟ شما كه مردم بىگناه را مىكشيد ، بيت‌المال مسلمين را چپاول مىكنيد ، به گمانِ تهمت هم كه شده مردم را مىكشيد . اسم اين مرد بزرگوار آمد ، اين مردى كه گول اين مردم مقدس مآب جاهل را خورد . يكتنه با يك لشگر در آن هواى گرم كوفه جنگيده بود . خيلى تشنه بود . وقتى كه به درِ همان دارالعماره رسيد ، چشمش به يك كوزهء آب افتاد ، تقاضا كرد اين كوزهء آب را به من بدهيد . يكى از آنها گفت : فايده‌اش چيست ؟ تو عن‌قريبٍ كشته مىشوى از حميم جهنم خواهى خورد . آخر تو يك آدمى هستى كه بر امام زمان خودت خروج كرده‌اى ، بر خلاف امر و دستور خدا رفتار كرده‌اى . اين حرفها ديگر از هر شمشيرى براى مسلم دردناكتر است . اينكه عرض كردم خود امام حسين متوجه است ، اين جمله را مىخواهم عرض بكنم . از جمله‌هاى روز عاشورا يكى آن خطبهء خيلى عجيب است كه من اگر صدهزاربار بخوانم هر وقت كه اين خطبه را مىخوانم اصلًا دگرگونى در روحم پيدا