مسلم و مُسَلّم و مُنقاد و اهل انضباط . دو ركن آزادى در اين روز فرخنده كه روز بعثت است پيغمبر اكرم وقتى كه از كوه حرا به زير آمد - با آن حالت اضطراب و هيجان ؛ براى اولين بار بزرگترين موهبت الهى بر روحش وارد شده است - نزد خديجهء محبوب و عزيزش مىآيد ، خديجه‌اى كه اسباب دلگرمى او بود ، و مىفرمايد : دَثِّرينى دَثِّرينى مرا در زير يك جامه بپوشان . مىپوشد . مىخواهد استراحتى كند ، همان فرشته‌اى كه در كوه حرا نازل شد دومرتبه آمد : يا ايُّهَا الْمُدَّثِّرُ . قُمْ فَانْذِرْ . وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ . وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ . وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ « 1 » اى آن كه خودت را به يك پارچه پيچيده‌اى ! قيام كن ، برخيز ، گذشت وقت راحت و استراحت وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ . اولين ندايى كه بلند كرد چه بود ؟ قولوا لا الهَ الَّا اللَّهُ تُفْلِحوا . كلمهء لا الهَ الَّا اللَّه يك مستثنىمنه است و يك مستثنى ، يك نفى است و يك اثبات ، يك نه است و يك بله ، يك سلب است و يك ايجاب ، يك فصل است و يك وصل ، يك عصيان و تمرد است و يك تسليم و انقياد ، ولى همه توأم با يكديگر . لا إله الّا اللَّه معبودى و قابل پرستشى و قابل اطاعتى نيست ، هيچ موجودى نيست كه شايستگى اين را داشته باشد كه انسان در مقابل او كرنش و خضوع و خشوع كند و تسليم باشد ، اى انسان در مقابل همه چيز سربلند باش و پرخاشجو ؛ ولى تسليم و مُنقاد باش و انضباط داشته باش ، در مقابل خدا . اين دو ركن آزادى است . اى انسان كافر باش و مؤمن باش . لا اكْراهَ فِى الدّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَىِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطّاغوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى « 2 » . مىفرمايد : فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطّاغوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ . كفر و ايمان را با همديگر توأم كرده است ؛ كفر به غير خدا و هرچه كه مظهر طغيان است ، و ايمان در مقابل خدا . اگر فقط عصيانگرى و پرخاشگرى باشد ولى تسليمى در مقابل يك سلسله اصول - همان اصولى كه از خدا سرچشمه مىگيرد - نباشد هرج و مرج است . اما اگر انسان فقط تسليم باشد ولى تسليم بدون عصيان و تمرد ، كه تسليم امر خدا هستم اما تسليم امر

--> ( 1 ) . مدّثّر / 1 - 5 . ( 2 ) . بقره / 256 .