جهان آن روز بفرستد ، آنگاه كه خطاب به ملتهايى كه اهل كتاب بودند مىنوشت اين آيه را انتخاب كرد : قُلْ يا اهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا الى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ الّا نَعْبُدَ الَّا اللَّهَ وَ لانُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لايَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ « 1 » . بگو اى مردمى كه خودتان را پيرو يك كتاب آسمانى مىدانيد ! بياييد جمع بشويم روى يك عقيده و فكر ، آن فكرى كه براى ما و شما همه علىالسويّه خوب است ؛ چه فكرى ؟ يگانگى خدا . غير از خدا هيچ موجودى را پرستش نكنيم . براى خدا در پرستش شريك قائل نشويم . بعد : تفاوت ميان افراد بشر وجود نداشته باشد ، بعضى خودشان را نسبت به بعضى ديگر ارباب و آقا ندانند و ديگران را نسبت به خودشان محكوم و اسير و برده نشمارند . از نظر شعارى كدام اعلام آزادى است كه از اين برتر و بالاتر است ؟ از زبان موسى جمله‌اى نقل مىكند . فرعون به موسى مىگويد : الَمْ نُرَبِّكَ فينا وَليداً وَ لَبِثْتَ فينا مِنْ عُمُرِكَ سِنينَ وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتى فَعَلْتَ وَ انْتَ مِنَ الْكافِرينَ « 2 » . اى موساى كافر نعمت ، اى نمك‌نشناس ! آيا تو همان آدمى نيستى كه ما تو را در خانهء خودمان بزرگ كرديم ؟ در خانهء ما بزرگ شدى ، سرِ سفرهء ما بزرگ شدى ، حالا آمده‌اى مدعى ما شده‌اى ؟ موسى در واقع به او مىگويد : من چرا سر سفرهء شما بزرگ شدم ؟ چه جريانى موجب شد كه من در خانهء تو بزرگ بشوم ؟ مگر جز استبداد تو و اينكه بنىاسرائيل را برده و بندهء خودت مىدانستى و خودت را حاكم بر جان و مال بنىاسرائيل و بر همهء ما مىدانستى چيزى بود ؟ تو خون نوزادان پسر ما را مباح مىشمردى ، قهراً وقتى كه من از مادر زاده مىشوم مرا تحويل دريا مىدهند براى اينكه دريا مرا نگهدارى كند . جامعه‌اى كه تو به وجود آورده بودى كه قادر نبود من را نگهدارى كند ، از ترس تو مرا در دريا قرار دادند ، تو هم من را از دريا گرفتى ؛ و بعلاوه مگر اينكه من سر سفرهء تو بزرگ شدم و از نان و نمك تو خوردم بايد سبب بشود من پا روى حقيقت بگذارم و امضا بكنم كه تو بنىاسرائيل را بنده و بردهء خودت بدانى ؟ ! وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَىَّ انْ عَبَّدْتَ بَنى اسرائيلَ « 3 » آيا اين [ نعمت ] منّتى شد كه تو دارى به من مىگذارى در مقابل اينكه بنىاسرائيل را برده و بندهء خودت

--> ( 1 ) . آل‌عمران / 64 . ( 2 ) . شعراء / 18 و 19 . ( 3 ) . شعراء / 22 .