ما عرض مىكنيم اين‌جور نيست كه واقعيت به حسب استنباطها تغيير بكند . مىگويند : در زمانى مىگفتند مالكيت درست است و در زمان ديگر استنباطها تغيير كرد و گفتند مالكيت دزدى است . اين را به حساب تغيير گذاشتند . اين‌جور نيست . مالكيت يا حق است و در همهء زمانها حق است - و آنچه حق است در همهء زمانها حق است - يا دزدى است و از همان قديم الايام دزدى بوده ، نه اينكه در آن زمان دزدى نبوده حالا دزدى شده . البته هيچ كس نمىگويد مالكيت مطلقاً حق است . بايد بگوييم : شما مالكيت را تعريف كن . اگر گفت : هركسى مالك چيزى است كه خودش توليد كرده يا ديگرى براى او توليد كرده يا اگر كسى چيزى را توليد كرد و بعد به شخص ديگرى منتقل كرد ، آن شخص ديگر مالك مىشود ؛ اين [ تعريف ] يا درست است يا نادرست . اگر درست است ، از همان صدهزارسال پيش درست بوده و اگر هم نادرست است ، از همان صدهزارسال پيش نادرست بوده ، نه اينكه در يك زمان درست بوده و در زمان ديگر نادرست . بله ، چيزهاى ديگرى به نام مالكيت داريم كه اينها هم اگر نادرست است ، از همان صدهزارسال پيش نادرست بوده است . اگر مثلًا گفتيم : اينكه يك آدم سرمايه‌اش و نيروى يك عده افراد ديگر را به كار بيندازد و با كمك اين سرمايه و نيرو ، ثروت جديدى به دست بياورد ، آن سود اضافى به كار كارگر تعلق پيدا مىكند نه به سرمايه‌اى كه در اينجا هست ؛ اگر اين حرف درست است ، از صدهزارسال پيش درست بوده ، منتها امروز اين حقيقت را كشف كرده‌اند . در گذشته نمىدانستند ، خيال مىكردند كه هم كار ، مولّد سود است و هم سرمايه . همان‌طور كه قديم خيال مىكردند آب يك عنصر بسيط است ، بعد كشف كردند كه خير ، آب يك عنصر مركّب است ، نه اينكه در قديم آب بسيط بود امروز مركّب شد . آب در صدهزارسال پيش هم مركّب بود ولى نمىدانستند و خيال مىكردند بسيط است . امروز كشف كردند كه از اول عالم ، آب مركّب بوده . اينجا هم عيناً همين جور است . خيال مىكردند كه سرمايه و كار ، هر دو