كه در سنن ابى داود آمده چه غوغايى در اهل تسنن ايجاد كرده ! بعد علماى شيعه آن را در كتابهاى خودشان ذكر كردند و برايش حساب باز كردند و كشيدند به آنجا كه نادر يكى از مجدّدين مذهب شد . اينجا يك شيّادى به نام ابوالفضل گلپايگانى شيّادى مىكند و عالمى مثل آقا ميرزا ابوطالب باورش مىشود كه چنين چيزى وجود دارد ، نمىرود بحار را نگاه كند ببيند در آن هست يا نيست . بعد صدها نفر ديگر مىآيند كتاب ميرزا ابوطالب را مىخوانند و اين حديث را قبول مىكنند . در دين اسلام مصلح هست ، ولى به اين صورت كه يك اصلاح كلى داريم كه به عقيدهء ما شيعيان متعلق به حضرت حجت است كه مصلح جهانى است . اين اصلاح ، جهانى و عمومى است و ربطى به بحث ما ندارد . و يك اصلاح خصوصى است كه مبارزه كردن با بدعتهاى بالخصوصى است . اين ، وظيفهء همهء مردم است و در همهء قرنها هم افراد مصلح ( به معنى مذكور ) پيدا مىشوند . خدا هم شرط نكرده [ كه ظهور اين افراد ] هر صد سال به صد سال باشد يا دويست سال به دويست سال يا پانصد سال به پانصد سال يا هزار سال به هزار سال . هيچ كدام از اينها نيست . در مورد اديان ديگر ، پيغمبرى بايد مىآمد تا دين سابق احياء بشود و اين امر جز از راه نبوّت امكان نداشت . ولى براى احياى اسلام علاوه بر اصلاحات جزئى ، يك اصلاح كلى هم توسط وصى پيغمبر صورت مىگيرد . اين هم يك فصل راجع به خاتميت .