درس نهم و دهم : ابواب و رئوس مسائل فقه ( 4 ) : احكام قسم چهارم از چهار قسم ابواب فقهى چيزهايى است كه محقق حلّى آنها را « احكام » اصطلاح كرده است . احكام در اينجا تعريف خاص ندارد ؛ آنچه كه نه عبادت است و نه عقد و نه ايقاع ، محقق آن را « حكم » اصطلاح كرده است . محقق مىگويد : احكام دوازده كتاب است : 1 . كتاب الصيد و الذّباحه . صيد يعنى شكار حيوان ، ذبح يعنى سر بريدن حيوان . مقدمتاً بايد بگوييم كه هر حيوانى كه حلال گوشت است خوردن گوشتش آنگاه حلال است كه به ترتيب خاصى « ذبح » يا « نحر » شده باشد و يا ( در بعضى حيوانات ) به وسيله سگ شكارىِ تعليم يافته و يا وسيله آلات فلزى شكار شده باشد . اگر حيوان ذبح شرعى شده باشد و يا مطابق موازين شرعى شكار شده باشد اصطلاحاً مىگويند آن حيوان « تذكيه » شده است و آن را « مذكّى » مىنامند ، و اگر تذكيه شرعى نشده باشد مىگويند « ميته » است . ميته - چنان كه مىدانيم - نجس است و استفاده از آن حرام است . ذبح شتر شكل خاص دارد و « نحر » ناميده مىشود . شكار مربوط است به حيوان حلال گوشت وحشى مانند آهو ، بز كوهى ، گاو كوهى و امثال اينها . عليهذا حيوان اهلى مانند گوسفند و گاو اهلى با شكار حلال