داد . تفاوت دوم در اين است كه اسلام در عين آنكه زنان را به حقوق انسانيشان آشناكرد و به آنها شخصيت و حريت و استقلال داد ، هرگز آنها را به تمرد و عصيان و طغيان و بدبينى نسبت به جنس مرد وادار نكرد . نهضت اسلامى زن ، سفيد بود ، نه سياه و نه قرمز و نه كبود و نه بنفش ؛ احترام پدران را نزد دختران و احترام شوهران را نزد زنان از ميان نبرد ، اساس خانواده‌ها را متزلزل نكرد ، زنان را به شوهردارى و مادرى و تربيت فرزندان بدبين نكرد ، براى مردان مجرد و شكارچى اجتماع كه دنبال شكار مفت مىگردند وسيله درست نكرد ، زنان را از آغوش پاك شوهران و دختران را از دامن پرمهر پدران و مادران تحويل صاحبان پست ادارى و پولداران نداد ؛ كارى نكرد كه از آن سوى اقيانوسها ناله به آسمان بلند شود كه‌اى واى كانون مقدس خانواده متلاشى شد ، اطمينان پدرى از ميان رفت ، با اينهمه فساد چه كنيم ؟ با اينهمه بچه كشى و سقط جنين چه كنيم ؟ با چهل درصد نوزاد زنا چه كنيم ؟ نوزادانى كه پدران آنها معلوم نيست و مادران آنها چون آنها را در خانهء پدرى مهربان به دنيا نياورده‌اند علاقه‌اى به آنها ندارند و همين كه آنها را به يك مؤسسهء اجتماعى تحويل مىدهند هيچ وقت به سراغ آنها نمىآيند . در كشور ما نيازمندى به نهضت زن هست اما نهضت سفيد اسلامى ، نه نهضت سياه و تيرهء اروپايى ، نهضتى كه دست جوانان شهوت پرست از شركت و دخالت در آن كوتاه باشد ، نهضتى كه براستى از تعليمات عاليهء اسلامى سرچشمه بگيرد نه اينكه به نام تغيير قانون مدنى قوانين مسلّم اسلامى دستخوش هوا و هوس قرار گيرد ، نهضتى كه در درجهء اول به يك بررسى عميق و منطقى بپردازد تا روشن كند در اجتماعاتى كه نام اسلام بر خود نهاده‌اند چه اندازه تعليمات اسلامى اجرا مىگردد . اگر به يارى خدا توفيق ادامهء اين مقالات همراه باشد ، پس از آن كه در همهء مسائل لازم بحث خود را به پايان رسانديم كارنامهء نهضت اسلامى زن را منتشر خواهيم كرد . آن وقت زن ايرانى خواهد ديد مىتواند نهضتى به پا كند كه هم نو و دنياپسند و منطقى باشد و هم از فلسفهء مستقل چهارده قرنى خودش سرچشمه گرفته باشد ، بدون اينكه دست دريوزگى به طرف دنياى غرب دراز كرده باشد .