- ولى آن [ تقرب الهى ] بالاخره بايد يك مصونيت نسبى در مقابل گناهان به انسان بدهد . استاد : مصونيت نسبى در مقابل برخى گناهان مىدهد ، ولى در مقابل گناه خودش نمىدهد . يعنى آن آدمى كه اين گونه است او ديگر شراب نمىخورد و ملكهء پرهيز از شراب را دارد . عصيان پيغمبران يعنى چه ؟ پيغمبران كه معصومِ از همهء اين گناهانى هستند كه در ذهن ما گناه بودنِ آنها آمده . پاسخ اين است كه يك چيزهايى كه براى ما اگر به آنجا برسيم « درجه » است ، براى آنها در سطح خودشان [ گناه شمرده مىشود . ] همان كه براى ما درجه است براى آنها دركه است ؛ يعنى او بعد از آنكه بالا رفته پايين مىآيد . تا آن لحظهء آخر هم آن پيغمبر بيم خودش را دارد . على شبها گريه مىكرد ، آيا واقعاً تصنع مىكرد كه مردمِ ديگر ياد بگيرند ؟ مگر [ در اين حالت ] انسان اشكش مىآيد ، آن هم به طورى كه غش كند ؟ ! آن حقه بازى است . انسان غش كند كه مردم ديگر غش كردن را ياد بگيرند ! ( خندهء استاد ) پس معلوم مىشود او در عالم خودش ، در درجه و مرتبهء خودش در يك گيرودارى هست خيلى سخت‌تر از آنچه كه ما و شما در اين گيرودار هستيم . ولى او در سطح خودش است . او ديگر درگيرودار مثلًا كار معاويه‌اى نيست ، او يك گيرودار ديگرى در عالم خودش دارد كه براى ما قابل تصور هم نيست .