دشمنِ هم بوديد و با جوهر اسلام توحيد و وحدت يافتيد و ميوهء اين وحدت يك دنيا دانش و فضيلت و اخلاق شد كه به كاروان بشريت ارمغان داديد . و شما اگر داعى و مدافع نيكيها و دشمن فساد و ستمها باشيد ، بهترين امتهاى جهان خواهيد شد . ارمغان و محصول زندگانى مادى و اجتماعى شما تجاوز و ستم و استثمار نسبت به هم است : يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا . . . « 1 » . و از طرف ديگر همين زندگانى مادى مايهء حيات و رشد و تكامل فردى و اجتماعى شماست : إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ . . . « 2 » . پس حال كه اين زندگانى اجتماعى دنيا براى شما آميخته و معجونى است از تكامل و تجاوز ، براى آنكه ظلم و تجاوز فرصت رشد و توسعه نيابد ، راه چاره و داروى درد شما اين است كه با ايمان كامل به وحدت و حكومت حق ، با گذشت و جانبازى پيوسته و مادام العمر عليه حاكميت مال و خودپرستىها در حال قيام و حربه بر دوش باشيد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ . تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ « 3 » . و بدين ترتيب بناى مليت شما و عامل سازندهء وجدان مشترك در شما ايمان به خدا ( داعيه ) و جهاد شما ( درد مشتركى كه اثر عملى يافته و به مرحلهء قيام و فداى نفس رسيده است ) خواهد بود : وَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولئِكَ مِنْكُمْ « 4 » . شما به سرگذشت امتها و ملتهاى گذشته و حال مراجعه كنيد ؛ آنها هرچه بودند و شدند

--> ( 1 ) . يونس / 23 . ( 2 ) . يونس / 24 . ( 3 ) . صف / 10 و 11 . ( 4 ) . انفال / 75 .