همچنانكه در ابتدا شما ايرانيان را به خاطر اسلام با شمشير خواهيد زد ، بعد ايرانيان شما را با شمشير به خاطر اسلام خواهند زد . » ايضاً در سفينة البحار مىنويسد : « مغيرة هميشه در مقايسه ميان على و عمر مىگفت : على تمايلش و مهربانىاش نسبت به موالى بيشتر بود و عمر برعكس از آنها خوشش نمىآمد . » « مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد : مردم مىگويند هركس كه عربى خالص يا مولاى خالص نباشد پست است . امام فرمود : مولاى خالص يعنى چه ؟ . گفت : يعنى كسى كه پدر و مادرش هر دو قبلًا برده بودند . فرمود : مولاى خالص چه مزيتى دارد ؟ . گفت : زيرا پيغمبر فرموده است مولاى هر قومى از خود آنهاست ، پس مولاى خالص اعراب مانند خود اعراب است ، پس كسى صاحب فضيلت است كه يا عربى خالص باشد و يا مولاى صريح باشد كه ملحق به عربى است . امام فرمود : آيا نشنيده‌اى كه پيغمبر فرمود من ولى كسانى هستم كه ولى ندارند ، من ولى هر مسلمانم خواه عرب و خواه عجم ؟ آيا كسى كه پيغمبر ولى او باشد از پيغمبر نيست ؟ . امام سپس اضافه فرمود : از ايندو كدام اشرفند ؟ آيا آن كه از پيغمبر و ملحق به پيغمبر است يا آن كه وابسته است به يك عرب جلف كه به پشت پاى خود ادرار مىكند ؟ . سپس فرمود : آن كه از روى ميل و رضا داخل اسلام مىشود بسى اشرف است از آن كه از ترس وارد اسلام شده است . اين اعراب منافق از ترس مسلمان شدند ولى ايرانيان با ميل و رغبت مسلمان شدند . » ( 49 ) . از اين نوع جريانها كه نشان مىدهد سياست تبعيض و تفاوت ميان عرب و غيرعرب در جهان اسلام اجرا مىشد و ائمهء اطهار عليهم السلام عموماً با اين سياست