مخالفت مىكرده‌اند ، در تاريخ اسلام زياد ديده مىشود . همين به تنهايى كافى بوده است كه ايرانيان كه از طرفى به روح و حقيقت اسلام بيش از ديگران توجه داشته‌اند و از طرف ديگر بيش از هر قوم ديگر از اين تبعيضات زيان مىديده‌اند ، طرفدار خاندان رسالت بشوند . اهانت در شكل حمايت از همه عجيب‌تر اين است كه عده‌اى به نام حمايت از مليت ايرانى و نژاد ايرانى بزرگترين توهينها را به ملت ايران مىكنند . گاهى مىگويند : « ملت ايران با كمال جديت مىخواست از حكومت و رژيم و آيين خودش دفاع كند ولى با آنهمه شوكت و قدرت و جمعيت صد و چهل ميليونى و وسعت سرزمين ، در مقابل يك عدهء پنجاه شصت هزار نفرى عرب شكست خورد » . اگر راست است ، پس چه ننگ بزرگى ! . گاهى مىگويند : « ايرانيان از ترس ، كيش و عقيده و ايمان خويش را عوض كردند » . واقعاً اگر چنين باشد ، ايرانيان از پست‌ترين ملل جهانند . ملتى كه نتواند عقيدهء قلبى خود را در مقابل يك قوم فاتح حفظ كند ، شايستهء نام انسانيت نيست . گاهى مىگويند : « ايرانيان چهارده قرن است كه زير يوغ عرب هستند ؛ يعنى با آنكه سيادت نظامى عرب يكصد سال بيشتر طول نكشيد ، هنوز پشت ايرانيان از ضربتى كه در چهارده قرن پيش خورده ، راست نشده است » . زهى ضعف و ناتوانى و بى لياقتى و بىعرضگى ! ملتهاى نيمه وحشى افريقا پس از قرنها استعمار همه جانبهء اروپايى زنجيرها را يكى پس از ديگرى پاره مىكنند و خود را آزاد مىنمايند ، اما ملتى متمدن داراى سابقهء فرهنگى كهن از قومى بيابانى شكست مىخورد و طولى نمىكشد كه قوم فاتح نيروى خود را از دست مىدهد اما اين ملت شكست خورده هنوز از خاطرهء شكست چهارده قرن پيش وحشت دارد ، روزبه روز بيشتر فكر و آداب و رسوم و زبان قوم فاتح را عليرغم ميل باطنى خود وارد زندگى خود مىكند ! . گاهى مىگويند : « ايرانيان از آن جهت شيعه شدند كه در زير پردهء تشيع معتقدات و آداب كهن خويش را حفظ كنند ؛ در همهء اين مدت طولانى از روى نفاق و دورويى اظهار اسلام كردند و همهء ادعاهاى مسلمانىشان كه تاريخشان را پر كرده