اصالت روح بسيارى از مسائل علمى اين شانس و خوشبختى را دارند كه جز در محيط دانش و دانشمندان مطرح نمىشوند و جز دست صلاحيت‌دار دانشمند آنها را مس نمىكند . ولى بعضى از مسائل از اين خوشبختى بى نصيبند ، به همهء مجامع و محافل كشيده مىشوند ، هر دستى آنها را لمس مىكند و البته احتياج به توضيح ندارد كه دست مالى شدن زياد يك مسئلهء علمى از طرف هر فرد و هر دسته‌اى چهره و قيافه او را عوض مىكند و كار طالبان و پژوهندگان را دشوار مىسازد و بلكه در قدمهاى اول آنها را دچار ضلالت و گمراهى مىنمايد . مسئله « روح و بدن » و همچنين مسئلهء « خدا و عالم » از اين دسته از مسائل است كه از آن خوشبختى بىنصيبند . شايد هيچ كس يافت نشود كه اين دو مسئله را براى خود طرح نكرده باشد و به يك نوعى هم در فكر خود و به خيال خود اينها را حل نكرده باشد . البته اين امر ، سبب و علت دارد ؛ مربوط به شانس و بخت و اتفاق نيست . اولين سؤالاتى كه طبيعت كنجكاو بشر از خود مىكند اين است كه من چيستم ؟ و جهانى كه در آن هستم چيست ؟ بشر ناچار بايد خود را به نحوى در برابر اين سؤالها قانع كند و از اين رو هر كس براى خود داراى نوعى خود شناسى و نوعى جهان بينى