ما اصاب من مصيبة فى الارض و لا فى انفسكم الّا فى كتاب من قبل ان نبرأها ( حديد / 22 ) . و ان من شىء الّا عندنا خزائنه و ما ننزّله الّا به قدر معلوم ( حجر / 21 ) . يمحو اللّه ما يشاء و يثبت و عنده امّ الكتاب ( رعد / 39 ) . و عنده مفاتح الغيب لا يعلمها الّا هو . . . و لا رطب و لا يابس الّا فى كتاب مبين ( انعام / 59 ) . فالمقسّمات امرا ( ذاريات / 4 ) . فالمدبّرات امرا ( نازعات / 5 ) . قل نزّله روح القدس ( نحل / 102 ) . قل الرّوح من امر ربّى ( اسراء / 85 ) . نزل به الرّوح الامين على قلبك ( شعراء / 193 و 194 ) . هو اللّه فى السّموات و فى الارض ( انعام / 3 ) . و لم يكن له شريك فى الملك ( اسراء / 111 ) . و لم يكن له ولىّ من الذّلّ ( اسراء / 111 ) . و آياتى ديگر از اين قبيل . اينها مطالب و مسائلى است كه از راه مطالعه در مخلوقات و آثار قابل درك نيست ؛ يا بايد اينها را به صورت مجهولات لا ينحل بپذيريم و فرض كنيم قرآن هم كه اينها را ذكر كرده هدفى نداشته و فقط خواسته يك سلسله مطالب قلمبه و نفهميدنى براى گيج كردن بشر بگويد و مردم هم موظف‌اند كوركورانه تعبدا و تقليدا بپذيرند آنچنانكه مسيحيان تثليث را پذيرفته‌اند ، و يا بايد بپذيريم كه علم و فنى هست كه كارش رسيدگى و درك و حل اين مسائل است . قرآن به طور قطع اينها را به عنوان يك سلسله درسها القاء كرده است و هدف قرآن پى بردن به عمق اين درسهاست ، لهذا از يك طرف اين گونه مطالب را ذكر كرده و از طرف ديگر امر به تدبر در آيات قرآنى فرموده است : افلا يتدبّرون القران ام على قلوب اقفالها ( محمد / 24 ) . كتاب أنزلناه اليك مبارك ليدّبّروا اياته و ليتذكّر اولوا الالباب ( ص / 29 ) .