البته لفظ « شئ » كه در اين نتيجه گفته مىشود ، معرف حال تساوى شئ است نسبت به وجود و عدم ) . پس اگر به خود شئ نگاه نموده نظرى به وجود و عدمش نداشته باشيم در ميان دو طرف متقابل « وجود » و « عدم » واقع خواهد بود و علت است كه