3 ويژگيهاى خلقى حسين - عليه السّلام - در خلقت و هيأت به جدّش ، يعنى پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ، مىمانست ، و شباهت به پيامبر را ميان خود و برادرش ، حسن ، قسمت كرده بود . جاى شگفتى نيست ؛ زيرا اين دو ، نيمه‌هاى يك ميوه بودند از آن درخت كه پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - دربارهء آن فرمود : [ 164 ] منم آن درخت ، و فاطمه ريشهء آن - يا : شاخهء آن - ، و على لقاح « 1 » ، و حسن و حسين ميوهء آن ، و شيعيان ما برگ آن ؛ آن درخت ريشه‌اش در بهشت عدن است ، و ريشه و شاخه و لقاح و ميوه و برگ آن در بهشت‌اند . « 2 » اين حديث را عبد الرّحمن بن عوف در حالى روايت كرد ، كه مىگفت : آيا پيش از آنكه أباطيل با أحاديث بياميزد ، از من پرسش نمىكنيد ؟ ! حسن از سينه تا سر ، به نياى خويش مىمانست ، و حسين از پائين سينه ، يعنى از پاى تا ناف . إمام على - عليه السّلام - اين مانندگى را بيان مىداشت و مىفرمود : [ 47 ] : هر كه را خوش آيد كه به شبيه‌ترين مردمان به رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در ميانهء گردن و دهان بنگرد ، بايد به حسن بنگرد . و هر كه را خوش آيد كه به شبيه‌ترين مردمان به رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - ، از لحاظ خلق و لون در ميانهء گردن تا كعب ، بنگرد ، بايد به حسين بن على بنگرد . « 3 »

--> ( 1 ) « لقاح » در زبان عربى آن گرد است كه خرمابن را با آن بارور كنند ؛ تاكنون معادل فارسى سرراست و روشنى از براى آن نيافته‌ام . . ( 2 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 3 - 124 ) . ( 3 ) . شايد ضبط اين روايت خالى از إشكال و اشتباه نباشد .