و در حديث ديگر فرموده است : [ 45 ] مانندگى به او را ميان خويش قسمت كرده‌اند . « 1 » باشد كه وجود اين دو فرزند ، يادى و اندرزى باشد : تا وجود پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - در ديدهء مردمان ، و ياد او در دل ، و أثر او در خرد ايشان ، استمرار يابد . و عبرتى باشد براى تاريخ ؛ تا به آنان كه حسين را كشتند و با چوبدست بر دندانهاى پيشينش زدند ، بگويد كه آنان پيامبر را كشته‌اند و چوبدست خود را بر دندانهاى پيامبر زده‌اند . همين شباهت بود كه خادم پيامبر را برانگيخت : أنس بن مالك ، هنگامى كه سر حسين را آوردند و ابن زياد با چوبدستش بر آن ضربه مىزد ، وقتى ديد كه آن چوبدست بر دندانهاى پيشين أبا عبد اللّه الحسين فرود مىآيد ، گفت : [ 48 ] هان ! او شبيه‌ترين آن دو بود به پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .

--> ظاهرا مضمون درست آن باشد كه در روايتهائى ديگر از أمير المؤمنان - عليه السّلام - نقل شده و در آنها خاطرنشان گرديده است كه إمام حسن - عليه السّلام - در سينه به بالا ، و إمام حسين - عليه السّلام - از پائين سينه به پائين ، به رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - مىمانستند . ( نگر : حلية الابرار ، البحرانى ، تحقيق : البروجردى ، ط . مؤسّسة المعارف الإسلاميّة ، 3 / 69 - 72 ) . ( 1 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 3 - 124 ) .