دروازهء زويلة ساخت كه به مسجد صالح معروف شده تا سر را در آن قرار دهد بالاخره تصميم گرفتند كه سر مبارك را درون خاك در زير گنبدى به نام گنبد ديكم كه زير آن يكى از راهروهاى مخصوص خدمتكاران بود ، قرار دهند و مهذب بن زبير به همين مناسبت قصيده‌اى سروده كه در آن مىگويد : - دلم در حسرت سرهايى كه پس از به خاك سپردن به اينجا و آنجا برده مىشوند ، مىسوزد . المقريزي در جلد اول خطط خود مىگويد كه افضل بن امير الجيوش با لشكر بزرگى عازم بيت المقدس گرديد ، در آنجا سقمان و ايلفارى دو تن از فرزندان ارتق به اتفاق گروهى از خويشان و جنگجويان و لشكريان بسيارى از تركها ، حضور داشتند در قاموس الاعلام سامى بيك آمده كه ارتق ، بنيان‌گذار دولت حكومت خاندان ارتق كه بر ديار بكر و حلب و ماردين حكومت كردند است و سقمان و ايلفارى فرزندان او از سال 484 تا سال 516 حكمرانى كردند . افضل بن امير الجيوش ، طى مكاتبه با آنها ، خواست تا بدون جنگ و خونريزى بيت المقدس را تسليم وى كنند ولى آنها ، درخواستش را نپذيرفتند لذا با جنگ شهر را تصرف كرد و منجنيقى در آن نصب كرد و بدين ترتيب آنها چاره‌اى جز سر فرود آوردن در برابر او و تسليم قدس به وى ، نيافتند . پس از بدست آوردن قدس ، به عسقلان بازگشت در اين شهر جايى متروك بود كه سر امام حسين در آنجا قرار داشت سر را بيرون آورد و عطرآگينش ساخت و در سبدى گذاشت و به خانه‌اى در آن شهر قرارش داد و جايى را كه سر در آن قرار داشت بنا كرد وقتى ساختمان آن پايان يافت « افضل » خود سر مبارك را بدست گرفت و پياده آن را به محل ساخته شده آورد و در آنجا گذارد در سال 548 سر مبارك امام حسين از عسقلان به قاهره برده شد و كسى كه سر را از عسقلان به قاهره آورد امير سيف المملكة و قاضى مؤتمن بن مسكين بود كه در قبهء ديلم بر دروازهء دهليز خدمه ، به خاك سپرده شد و هر كس كه به آنجا وارد مىشد در برابر قبر ، زمين را مىبوسيد . از پژوهندگان اين گونه مسائل چنين به نظر مىرسد كه سر مبارك امام در صورتى كه وجود آن را در قاهره ، درست بدانيم طى دو مرحله به آنجا رسيد ابتدا در دمشق در جايى نزديك باب الفراديس به دستور يزيد بن معاويه به خاك سپرده شد يا اينكه سر مبارك در خزانهء او يافت شد و بخاكش سپردند . از جمله كسانى كه به خاك سپردن سر مبارك امام حسين را در دمشق ترجيح