بر عهده مگير و آنچه را كه درك نمىكنى متعرض نشو و آنچه را كه خارج از توان تست بر عهده مگير و جز آن قدر كه فراچنگ مىآورى ، انفاق مكن و تنها به همان ميزان كه ساخته‌اى و عمل آورده‌اى ، بهره خواه و جز به آنچه كه از طاعت خدا فراچنگ آورده‌اى ، خشنود شو و تنها چيزى كه خود را سزاوار آن مىيابى ، مصرف كن . و از جمله سخنان حضرت آن است كه : از نشانه‌هاى دانشمند انتقاد از سخنان خويش و اطلاع از نظريات اهل فن است . اين سخن با همهء كوتاهى خود مرز ميان دانشمند و نادان را معين مىكند . جاهل آن است كه هميشه نظر خود را درست مىداند و ديگران را خطاكار مىشمارد و به هر مسأله‌اى تنها با ديد تنگ و محدود خود ، نگاه مىكند حال آنكه دانشمند هميشه از خود انتقاد مىكند و در جستجوى نظريات ديگران است تا شايد به آنچه كه ذهنش بدان نرسيده ، دست يابد . در همين رابطه است كه امام صادق ( ع ) مىفرمايند : آدم يك دنده و مستبد همواره در معرض لغزش قرار دارد . و امام على ( ع ) مىفرمايند : هر كس كه شيفتهء نظر خود شود گمراه مىگردد و هر كس تنها از خرد خود يارى گيرد ( و از مشورت ديگران بهره نگيرد ) دچار لغزش مىگردد . و از ديگر سخنان امام حسين ( ع ) : مؤمن نه كار زشتى مىكند و نه عذرخواهى مىنمايد ولى منافق همه روزه كار زشت مىكند و عذر مىخواهد و چه بسا گناهى كه سبكتر از عذر خواستن از انجامش باشد . و به يكى از اصحابش فرمود : هر كس دوست داشته باشد ترا بازمىدارد و هر كس نفرتت داشته باشد تشويقت مىكند . و مردى به حضرت گفت : من خداى را معصيت مىكنم و از هيچ گناهى ، روىگردان نيستم فرزند رسول خدا مرا نصيحتى كن و پندى ده تا از آن بهره گيرم . به وى فرمود پنج چيز را در نظر بگير و هر گناهى كه خواستى مرتكب شو ؛ مرد گفت : آنها را بگو اى ابا عبد اللّه . به وى فرمود : از روزى خداى مخور و هر گناهى كه خواستى مرتكب شو . مرد گفت : آن وقت چه بخورم كه هر چه در جهان و هستى است از آن خدا و داده‌هاى اوست . امام به او گفت : از زمين خدا بيرون شو و هر چقدر خواستى گناه كن . مرد گفت : اين يكى از آن هم دشوارتر است به كجا بروم كه هر جا و هر چيزى تنها از آن خداست . امام به او فرمود : جايى برو كه خدا ترا نبيند آنگاه هر گناهى خواستى مرتكب شو . مرد گفت : و مگر چيزى هست كه بر خدا پنهان بماند ؟ امام فرمود : وقتى فرشتهء مرگ به سراغت مىآيد تا جانت را بگيرد او را رد كن و هر گناهى كه خواستى ، مرتكب شو .