هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )

32

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )

گفت . عبد اللّه بن زبير گفت : به خدا سوگند هرگاه حلف الفضول را به يارى طلب كنى اگر خوابيده باشم مىنشينم و اگر نشسته باشم برمىخيزم و اگر ايستاده باشم به راه خواهم افتاد و اگر راه مىرفتم آنچنان كارى مىكنم كه يا پا به پاى تو جان سپارم و يا تو به حق خود برسى . وقتى اين صحبت به گوش معاويه رسيد گفت : ما را به صيلم نيازى نيست و دنبال امام حسين ( ع ) فرستاد كه بيا و پولت را بگير كه ما آن را از تو خريديم . اين حلف الفضول ( پيمان فضول ) همان پيمانى است كه برخى قبايل قريش براى مبارزه با ستم و تجاوز ، آن را پى ريختند و به خاطر تشكيل آن در منزل عبد اللّه - بن جدعان گرد آمدند و پيمان بستند كه هر ستمديده‌اى را كه در مكه مشاهده كنند تا گرفتن حق او از پاى ننشينند و يا هر صاحب حقى را كه يافتند در كنار او قرار گيرند . و از پيامبر ( ص ) نقل شده كه فرمود : من در خانه عبد اللّه بن جدعان پيمانى را ديدم كه اگر به مانند آن فرا خوانده شوم ، پاسخ مثبت مىگويم ، پيامبر اين سخن را از آن جهت گفت كه اين پيمان در هدفهايى كه براى خود منظور كرده و در پى احقاق حق و يارى ستمديدگان و مستضعفان است با هدفهاى اسلام يكسان است . در وجه - تسميه اين پيمان آمده است كه مردانى از چهره‌هاى سرشناس مكه در احقاق حق ستمديدگان هم پيمان شدند كه به فضيل و فضال و فضل و مفضل ، موسوم بودند لذا پيمان به ( پيمان فضول ) موسوم گشت .