و در تذكرة الخواص و غير از آن به نقل از ابن عباس آمده است كه : عمر بن - الخطاب امام حسن و امام حسين را دوست مىداشت و آنان را بر فرزندان خود ترجيح مىداد ، روزى اموالى را توزيع كرده و به حسن و حسين هر كدام ده هزار درهم داد و به پسرش عبد اللّه يك هزار درهم . پسرش نكوهشش كرد و گفت : تو از پيشينهء من در اسلام و هجرتم به سوى پيامبر خدا آگاه هستى و با اين حال اين دو كودك را بر من ، برترى بخشيده‌اى . پاسخش داد : چه مىگويى عبد اللّه ؟ تو نيز جدى همچون جد آنها ، پدرى چون پدر آنها ، مادرى چون مادر آنها ، دايى چون دايى آنها ، عمويى چون عموى آنها و عمه‌اى چون عمهء آنها ، برايم بياور جد آنها رسول خدا ، پدرشان على بن - ابى طالب ، مادرشان فاطمه زهرا ، جدهء ايشان خديجه دختر خويلد و دايى آنها ابراهيم فرزند رسول خدا و عمويشان جعفر طيار و عمهء آنها ام هانى دختر ابو طالب است . ابن عساكر در تاريخ خود روايت كرده كه عمر بن الخطاب براى امام حسن و امام حسين سهمى به اندازه پدرشان ، مقرر داشت و آنان را در بخشش در شمار اهل بدر قرار داد . كارگزارش در يمن جامه‌هايى براى وى ارسال داشت كه آنها را توزيع كرد ولى به حسن و حسين ، چيزى از آنها نداد ، مردم جامه‌هاى نو را پوشيده بيرون مىآمدند و حسن و حسين از خانه مادرشان فاطمه زهرا خارج شدند ، عمر بن الخطاب درون مسجد بود ، نگاهى به كسانى كه در اطرافش بودند انداخت و گفت : به خدا سوگند كه به عدل رفتار نكردم همهء شما را جامه‌هاى يمنى پوشاندم ولى اين دو كودك را رها ساختم . آنگاه به كارگزارش در يمن نوشت كه : دو عدد جامه براى حسن و حسين برايم بفرست و در اين كار شتاب كن ، او نيز جامه‌ها را فرستاد و عمر به آنان پوشاند و گفت : اكنون دلم آرام گرفت . و در روايت ديگر ، جامه‌هايى كه در ابتدا برايش رسيد هيچ‌كدام مناسب حسن و حسين نبودند و او طى مكاتبه‌اى با كارگزارش در يمن از وى خواست كه دو عدد جامه مخصوص آنها براى وى بفرستد . در منابع تاريخى اشاره‌اى به شركت وى به همراه مسلمانان در جنگ با روميها و ايرانيها ، نشده است شايد دليل اين امر آن بود كه امام حسين در دوران خلافت عمر بن - الخطاب ، هنوز از سن نوجوانى ، فراتر نرفته بود . ولى در خلافت عثمان ، او به سن جوانى رسيده لذا به اتفاق برادرش امام حسن ( ع ) در زندگى عمومى و نيز در جنگهايى كه در افريقا و ايران جريان يافت ، شركت جست .