هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )

70

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )

تهيه مىكردم ؛ پاسخش داد كه از خداوند شرمم آمد كه چيزى بر عهده‌ات گذارم كه از توانت خارج است ؛ آنگاه على ( ع ) از منزل خارج شد و يك دينار قرض كرد تا براى خانه چيزى خريدارى كند در راه به مقداد بن الاسود برخورد كه در روزى فوق العاده گرم ، گرما رمق ازو ربوده بود ، وقتى على ( ع ) او را ديد از ناراحتىاش جويا شد و گفت : ترا چه مىشود اى مقداد كه در اين ساعت روز بيرون شده‌اى پاسخ داد مرا به خود واگذار و از وضعم مپرس ؛ به او گفت : برادر تو نبايد حال خود را از من پنهان دارى ، گفتش : حال كه اصرار دارى سوگند به آنكه محمد را به نبوت برگزيد آنچه به اين روزم انداخته تلاش و كوشش ( براى معاش ) است خانواده‌ام از گرسنگى ، به ناله افتاده‌اند از خانه بيرون شده‌ام تا شايد اندك چيزى از نيازشان را تهيه كنم . راوى مىگويد وقتى على سخنش را شنيد و آثار تلاش و كوشش و نگرانى در وى ديد او را در وضع دشوارترى از خود يافت و دينار را به وى داد و بىآنكه چيزى تهيه كرده باشد به خانه بازگشت ، آن روز به همراه پيامبر نماز گزارد نماز مغرب كه به پايان رسيد پيامبر از محرابش برخاست و به او گفت : آيا چيزى براى شام ( در منزلت ) يافت مىشود ؟ على ( ع ) از فرط خجالت سرش را به زير گرفت و نمىدانست چه‌كار كند و بالاخره پس از سكوتى طولانى به اتفاق پيامبر به منزل شدند ؛ در منزل فاطمه زهرا مشغول نماز بود و پشت سرش ديگ كوچكى بر اجاق قرار داشت وقتى فاطمه نمازش را بپايان رساند رو به پيامبر ( ص ) كرده سلام گفت . پيامبر دستى بر سرش كشيد و فرمود : امروز را چگونه سپرى كردى ؟ و از وى شام خواست او نيز ديگ را بر داشت و در برابرش گذاشت . على شگفت زده به او نگاه مىكرد زيرا از آن هنگام كه به وى گفته بود چيزى در خانه نداريم به قصد تهيه قوتى ، بيرون رفته ( و هنوز چيزى نياورده ) بود فاطمهء زهرا ( س ) علت - شگفت‌زدگى همسرش را دانست و سوگند ياد كرد كه او نمىداند اين ديگر از كجا آمده است : پيامبر خدا دست بر پشت على نواخت و به وى فرمود : يا على ! اين پاداش همان دينار است از سوى خدا آمده است ، خداوند هر كه را بخواهد بدون حساب و كتابى روزى مىدهد . آنگاه اشك در چشمان پيامبر حلقه زد و فرمود : سپاس خدايى كه شما را از اين دنيا بيرون نمىبرد تا آنكه پاداشتان دهد . براى تو و فاطمه همانى را قرار داده كه براى مريم و زكريا قرار داده بود . آنجا كه خداى متعال مىفرمايد : « كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ » ( آل عمران - 37 ) ( هر وقت زكريا به صومعهء عبادت مريم مىآمد رزق