در صفحهء 232 از جلد دوم الغدير به نقل از طبرى ، از گروهى روايت شده كه پيامبر ( ص ) ( در ميان جمع تشييع كنندگان ) فرمود : چه كسى از شما شب را با همسرش بسر نبرده است ؟ عثمان سخنى نگفت چون همان شب مرگ دختر پيامبر ( همسرش ) با برخى همسرانش نزديكى كرده بود و حتى مرگ همسرش و شريك زندگيش نيز او را از ارضاى شهوتها و هوسهايش ، بازنداشته بود در حالى كه اين چيزى است كه كمتر از مردى كه همسر و شريك زندگيش را از دست داده ، انتظار مىرود . « ابو سليمان عدى محمد البستى » اقتراف ( يعنى فعلى كه ما به نزديكى با همسر ترجمه كرديم . م ) را به گناه تفسير كرده است بهر حال بر فرض كه چنين تفسيرى صحت داشته باشد نشانگر آن است كه مرگ او براى عثمان بىتفاوت بود و از آنجا نشان‌دهندهء نادرستى حديثى است كه در « الطبقات الكبرى » و ساير مراجع آمده و گروهى از پيامبر ( ص ) نقل كرده‌اند كه پس از مرگ ام كلثوم فرموده است : اگر دختر سومى هم داشتم او را به عقد ازدواج عثمان در مىآوردم . گواينكه بنده ( نويسنده كتاب ) در اصل وجود او ( ام كلثوم ) و ازدواجش با عثمان و نيز تمامى آنچه كه طى تشييع و دفن وى از قول پيامبر ( ص ) نقل شده ترديد دارم زيرا از اخلاق پيامبر ( ص ) به دور است . علاوه بر اينها ، رواياتى كه از هجرت على ( ع ) به مدينه - پس از انجام مأموريت محوله از سوى پيامبر به وى - سخن بميان آورده‌اند هيچ اشاره‌اى به اين نكرده‌اند كه او جز فاطمه زهرا ، دخترى از فاطمه را به همراه داشته باشد و معقول نيست كه او فاطمهء زهرا ، فاطمه بنت الحمزه و مادرش فاطمه بنت اسد و ام ايمن را همراه داشته باشد ولى ام كلثوم دختر پيامبر را در مكه ، گرفتار قريشيها ؛ رها كند ؛ و اللّه اعلم .