فاطمهء زهرا ( س ) كه بنا به برخى روايتها ، خداوند از خشنوديش خشنود مىگردد و از خشمش خشمگين ؛ بانويى كه تقدير الهى بر آن گرفت كه خاندان محمد بن عبد اللّه در او منحصر گردد و بزرگوارترين جهانيان و سرور پيامبران ، پدر فرزندانش باشد . فاطمهء زهرا چهارمين دختر پيامبر ( ص ) بود كه روايات در تاريخ ولادتش متفاوتند ؛ در روايت محمد بن يعقوب كلينى در كافى به نقل از حبيب سجستانى و او از امام محمد باقر ( ع ) آمده كه وى پنج سال پس از بعثت پيامبر ، به دنيا آمد و در هيجده سالگى بدرود زندگى گفت و در روايت طوسى در « مصباح » و ديگران مىخوانيم كه ولادت اين بانو در بيستم جمادى الآخر دو سال پس از بعثت پيامبر در جمعه روزى بوده است ؛ روايت ديگرى در مصباح حكايت از آن دارد كه ولادتش پنج سال پس از بعثت بود ؛ بيشتر روايات اهل سنت متفق القولند كه تولدش پنج سال پيش از بعثت بوده است ؛ از جمله بنت الشاطى ، در سخن از دختران پيامبر ( ص ) مىنويسد : خواست خدا بر آن بود كه تولد فاطمه ( س ) با واقعهء گرانقدرى قرين باشد كه در آن قريش در اختلافى كه در پى تجديد بناى كعبه بر سر نهادن حجر الاسود با هم پيدا كردند ، محمد را داور خود قرار دادند و در اين جريان ، مژدهء ولادتش را به وى دادند و جشن بىسابقه‌اى براى دخترى كه سه دختر پياپى پيش از وى آمده بود ، بپاداشتند ؛ اين دختر دوران كودكيش را در آغوش پدر و مادر و مهر و محبت خواهرانش بويژه خواهر بزرگتر كه حكم مادر كوچكش را داشت ، طى كرد . از تاريخ ولادتش كه بگذريم فاطمهء زهرا در دامان پدر و مادرى بزرگ شد كه در