و ديگر محرمات ، دليل مىآوردند او مىخواست در اين كار ، پنهانكارى كند تا از شدت مخالفت كاسته شود و مشكلات راه ، مرتفع شود . با وجودى كه پدر ، چنين آرزويى داشت هيچ يك از مورخين على رغم اختلاف مشربى كه با هم دارند ، اشاره به تغيير شيوهء زندگى يزيد ، نكرده‌اند و نشانه‌هايى از اينكه در ارتكاب برخى منكرات ، پنهانكارى پيش گرفته باشد ، نياورده‌اند . در هر حال ، معاويه از همان آغاز رسيدن به قدرت ، از هر وسيله و امكانى يارى گرفت تا فرزندش را پس از خود بر مردم تحميل كند ولى همهء تلاش‌هاى او با وجود امام حسن ( ع ) برخورد مىكرد و حتى گروهى از مؤيدانش در حجاز و عراق به او فهماندند كه در اين كار اندكى تأمل كند تا شايد زمينه براى چنين اقدام خطرناكى ، مناسبتر گردد همچنانكه گروهى از بزرگان اسلام و فرزندان مهاجرين و انصار ، اشاره‌اش كردند تا بهترين را بر اين امت ، جانشين خود كند . از جمله سخنانى كه احنف بن قيس يكى از رهبران مسلمان در اين مورد به او گفت اين بود كه : تو در رابطه با امام حسن ( ع ) با خداى خود عهد كردى كه پس از تو ، او جانشينت گردد حال اگر بر اين پيمان وفادار ماندى ، جزو وفا كنندگان بشمار مىآيى و اگر وفا نكنى به خدا سوگند كه خواهى ديد در پشتيبانى از امام حسن اسبانى تيزرو ، بازوانى توانا و شمشيرهايى بر آن قرار دارد و اگر تنها به اندازهء يك وجب به او خيانت كنى به اندازه دو بازو به ياريش مىشتابيم و بدان كه اهل عراق از آنگاه كه نفرتت ورزيده‌اند دوستت نداشته‌اند و بر على و حسن از آنگاه كه دوستشان داشته‌اند ، خشم نگرفته‌اند . و در مجلس ديگرى كه معاويه سعى مىكرد او را نسبت به جانشينى و - ولايت‌عهدى فرزندش يزيد پس از خود ، قانع سازد به وى گفت : اى معاويه تو از شب و روز و آشكار و نهانش خوب آگاهى حال اگر مىدانى كه براى تو خوب است او را جانشين خويش ساز و ولايت‌عهدى را به وى بسپار و اگر مىدانى كه براى تو شر است حال كه عازم آخرت هستى ، ديگر از اين دنيا ، چيزى به او مسپار و قدرت بيشترش ، مده . و بدان كه تو اگر يزيد را بر حسن و حسين برترى بخشى در حالى كه ايشان را مىشناسى و با نسبشان نيز آشنايى ، نزد خدا پاسخى ندارى كه بدهى . و عبد اللّه بن عباس به او گفت : خداوند متعال جل و علا محمد را به رسالتش برگزيد و براى وحى خود او را انتخاب كرد و بر خلق بزرگىاش بخشيد و آنها كه به دو وابسته‌اند