برخورد خاورشناسان با صلح امام حسن ( ع ) امام حسن مجتبى ( ع ) در رابطه با برخوردى كه طى ماه‌هاى اندكى كه كارزار ميان وى و معاوية بن ابى سفيان جريان داشت ، مورد انتقادهاى سختى از سوى برخى نويسندگان عرب و غير عرب قرار گرفته است . اين منتقدان ، دو گروه هستند يك گروه ، با حوادثى كه مورخين تدوين كرده‌اند برخوردى سطحى دارند و هيچ توجهى به دروغپردازيها و افتراهاى دستگاه اموى و عباسى عليه على و خاندان بزرگوارش در اين دو دوره و نيز تحريف حقايق تاريخى ، ندارند و وقعى به اينها نمىگذارند . با چنين ديدگاهى نسبت به تاريخ و حوادث ، جاى هيچ شگفت نيست كه پژوهشگر به چنين نتايجى هم برسد و كسى نمىتواند در مورد نتايج پژوهشها ، او را سرزنش كند چيزى كه از پژوهشگر انتظار مىرود و مورد مؤاخذه است و او را بويژه اگر كسى چون دكتر طه حسين باشد در معرض اتهام سوء نيت داشتن مىگذارد آن است كه شرايط و زمينه‌ها و حوادث دردناكى را كه در آن دوره ، خلافت را در بر گرفته بود ناديده بگيرد و قضاوت و حكم خود را بر آن دسته از متون تاريخى و منابعى قرار دهد كه خود گوياى آنند كه جستجوگر حقيقت بايد آنها را در جاهاى ديگر و متون ديگرى پيدا كند . گروه ديگر يعنى بيشتر خاورشناسانى كه دشمن اسلام و اعرابند مىباشند كه در نوشته‌ها و كتابهاى خويش ، همواره در پى خدشه‌دار كردن حقايق و تهمت و افترا وارد آوردن به اسلام و بزرگان آن و نشان دادن اسلام از طريق حكومت‌گران و اقدامات آنان و نه از ميان اصول و نهادها و احكام شرعى بر مىآيند و سردمداران و حاميانش از همان دريچه‌اى كه دشمنان سياسىشان خواسته‌اند ، به تصوير مىكشند .