خواست الهى بر اين بود كه پيامبر فرزندان پسر خود را در خردسالى از دست بدهد و در جامعه‌اى كه به دختر هيچ اهميتى داده نمىشد و نفرت و انزجار از دختران بدان پايه رسيده بود كه برخى او را زنده به گور مىكردند و هر كس فرزند پسرى نداشت مقطوع النسلش مىانگاشتند ، تنها دخترانش باقى بمانند و وقتى پسر كوچكش مرد به پيامبر توهين روا داشتند و گفتند : نوادهء عبد المطلب ، از فرزندى اخته است و او را « ابتر » ناميدند و خداوند به همين مناسبت ، سورهء كوثر را نازل فرمود : « إِنَّا أَعْطَيْناكَ - الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ » ( اى محمد ، ما ترا حوض كوثر بخشيديم پس خداى خويش را نماز كن و قربانى كن آن كس كه ترا زشت دارد او بدنام و دم بريده است ) . زنده به گور كردن دختران نزد برخى قبايل عرب همچون تميم ، قيس ، اسد ، هذيل و بكر بن وائل ، تا پيش از اسلام ، امر رايجى بود ؛ در « مجمع الامثال » ميدانى و « بلوغ - الارب فى احوال العرب » نويرى آمده كه زنده به گور كردن دختران ميان همهء قبايل رسم بود ولى به دليل زشتى و قباحت فاجعه و انعكاس وحشتناك آن ، برخى نويسندگان كوشش دارند كه اين كار را محدود به مناطقى خاص و شرايط ويژه‌اى بدانند ولى بهر حال پس از شيوع اين كار و هشدار و سرزنشى كه قرآن در چندين آيه در مورد آن داده ، كسى نمىتواند منكر اين جنايت اعراب ( در حق دختران ) شود و تاريخ آنان را از اين كار مبرا بداند : « وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ » ( و هنگامى كه از دختران زنده به گور باز مىپرسند كه آن بىگناهان را به چه جرم و گناه كشتيد ؟ ) ( سورهء تكوير آيات 8 و 9 ) . « وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ . يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ أَلا ساءَ ما يَحْكُمُونَ » ( و چون يكى از آنها را به فرزند دخترى مژده آيد از شدت غم و حسرت رخسارش سياه شده و سخت دلتنگ مىشود و از اين عار روى از قوم خود پنهان مىدارد و به فكر افتد كه آيا آن دختر را با ذلت و خوارى نگه دارد يا زنده به خاك گور كند ( عاقلان ) آگاه باشيد كه آنها بسيار بد مىكردند ) ( سورهء نحل 59 - 58 ) . و در مورد دلايل و انگيزه‌هايى كه آنان را به ارتكاب اين جنايت هولناك سوق مىداده و نحوهء انجامش با توجه به برخى شواهد و اخبار ، مىتوان چنين انگاشت كه