امام حسن ( ع ) در دورهء سه خليفه تاريخ چيز قابل توجهى از زندگى امام حسن ( ع ) در دوران خلافت ابو بكر ، بميان نياورده زيرا در دورهء كوتاه ابو بكر او كودك خردسالى بود و به هنگام وفات ابو بكر تنها ده سال داشته و البته على رغم چنين سنى ، او از نقطه نظر انديشه و آگاهى و كارهايى كه مىكرد و احساسى كه نسبت به اوضاع عمومى و روند آنها داشت در حد بيش از انتظار از همسن و سالهاى او بود به همين دليل و به دليل مشاهداتى كه از جد خود رسول گرامى داشت و نيز آنچه كه از آن حضرت دربارهء او و برادرش مسلمانان شنيده بودند از ارج و قدر و محبت بسيارى از سوى آنان برخوردار بود . او ، طى خلافت عمر بن الخطاب ، دوران كودكى را پشت سر گذارد و وارد دوران جوانى گرديد و باتفاق پدر از سياست و حكومت به تعليم مردم و روشنگرى و حل مشكلات آنها پرداخت . در آن هنگام كه عمر بن الخطاب در دومين سال خلافت خود و روزى كه غنايم از هر سوى به مدينه سرازير مىشد مقرر داشت كه براى هر يك از مسلمانان سهمى بپردازد . براى كسانى كه با بدر همراه پيامبر ( ص ) جنگيده بودند پنج هزار درهم مقرر داشت و بنا به آنچه در تاريخ طبرى آمده است چهار تن از مسلمانان يعنى حسن ، حسين ، ابو ذر و سلمان فارسى را نيز در شمار اهل بدر آورد و براى ساير مسلمانان هر كدام بر حسب خود و موقعيتى كه در اسلام داشت ، بهره مقرر كرد . ابن عساكر در تاريخ سال پانزدهم ( هجرت ) اضافه مىكند كه جامه‌هايى با نقش و نگار يمن به عمر بن الخطاب رسيد آنها را ميان مسلمانان پخش كرد و حسن و حسين را فراموش نمود ؛ به كارگزارش در يمن نوشت تا دو جامه برايش بفرستد تا آنها