راوى به نقل از امام حسن ادامه مىدهد كه : رسول خدا همواره شاد و سرخوش و داراى انعطاف بود و هرگز خشونت ، سرسختى ، داد و فرياد نداشت و ناسزا نمىگفت و از كسى عيب نمىگرفت و كسى را بيهوده ستايش نمىكرد و خويشتن از سه چيز ، رهانيده بود : ريا كارى ، پرگويى و آنچه كه به او مربوط نمىشود ، و مردم را از سه چيز رهانده بود : هيچ كس را سرزنش نمىكرد ، هيچ كس را مورد استهزا قرار نمىداد و در پى لغزشهاى كسى بر نمىآمد و تنها در جايى سخن مىگفت كه مىدانست نتيجه‌اى عايدش مىشود و وقتى صحبت مىكرد شنوندگانش آنچنان ساكت مىماندند و گوش فرا مىدادند كه تو گويى روى سرشان پرنده‌اى نگه داشته‌اند و تنها وقتى كه ساكت گرديد به سخن در مىآمدند و اگر دوباره به سخن در آمده بازهم به سخنش گوش فرامىدادند تا بالاخره سخنش را بپايان برد او نيز از آنچه ديگران مىخنديدند ، به خنده مىافتاد و از آنچه آنان را شگفت‌زده مىكرد ، شگفت زده مىشد و در برابر بيگانه‌اى كه به نياز آمده و به سخن مىپرداخت ، شكيبايى بخرج مىداد . امام ابو محمد حسن ( ع ) نيز به همنشينش مىفرمود : اگر بىداشتن طايفه و عشيره‌اى ، خواستار عزت هستى و بىقدرت و موقعيتى مىخواهى با هيبت و ابهت باشى از خوارى و زبونى معصيت خداى درآ و به عزت طاعت الهى ، روىآور . و اگر نيازى ترا به همصحبتى با ديگران واداشت با كسى همصحبت شو كه اگر با او نشست و برخاست كردى گراميت بدارد و اگر خدمتى به او كردى در امانت بدارد و اگر دست خود را در عطايى دراز كردى او نيز دراز كند و اگر نقطهء ضعفى از تو سر زد آن را بپوشاند و اگر كار نيكى از تو ديد آن را بر شمارد و اگر دست نياز به سويش دراز كردى نيازت بر آورده سازد و اگر سكوت اختيار كرد ، او آغاز سخنت گويد ، و اگر دچار تنگنايى گرديدى ، با تو همدردى كند ، از سوى او ترا گزندى نرسد و او باعث نشود كه تو بر سر چند راهى قرار گيرى ، وقتى حقيقتى روشن مىشود ترا رسوا نسازد و اگر بر سر چيزى ، نزاع كرديد ترا ( بر خود ) ترجيح دهد . راويان روايت مىكنند كه امير المؤمنين پرسشهايى دربارهء اخلاق و آداب و صفات برجسته‌اى كه انسان بايد بدانها آراسته باشد از فرزندش امام حسن به عمل آورد او نيز فى المجلس پاسخ گفت و پاسخش در منتهاى زيبايى و رسايى بود . در رواياتى كه در اين خصوص آمده داريم كه ايشان از وى دربارهء كردار درست و مناسب ، شرف ، مروت ، پستى ، انعطاف ، بردبارى ، دارندگى و فقر و مشقت و عقل و