گرفته بود كه براى انجام ازدواجى كه مكه به خود نديده بود ، همه چيز فراهم آيد و اين دو از زندگى زناشويى سعادتمندانه‌اى برخوردار گردند و از شهد شيرين زندگى جرعه‌ها سركشند و حديث عشق و ازدواجشان ثبت تاريخ شود و پانزده سال را با مهر و محبت و آرامش در كنار يكديگر گذرانند و خداوند با دختران و پسرانى كه به ايشان ارزانى داشت و آخرينشان فاطمهء زهرا بزرگ بانوى زنان گيتى بود ، نعمتش را بر آنها ، تمام كرد . استاد كتانى در كتابش « الزهراء » مىگويد : در مدت بيست و پنج سالى كه سرشار عشق و فداكارى بود خديجه در عشق به همسرش ذوب گرديد و هر آنچه را كه به او مىداد مىگرفت و هر آنچه مىگرفت به او مىداد اين دادوستد يك سال و برابر بود بىآنكه هيچ يك از طرفين احساس كنند كه دادن جز گرفتن و گرفتن متفاوت با دادن است و مىافزايد : خديجه عشق سرشارى را تقديم همسرش كرد ولى احساس نمىكرد چيزى تقديم داشته بلكه از وى عشقى نصيبش مىشد كه مالامال خوشبختى و سعادت بود ، دارايى و ثروتش را در اختيارش گذارد ولى اين احساس را نداشت كه چيزى داده است بلكه روشنى و هدايتى از وى ستانده كه از گنجهاى دنيا ، پرارزش‌تر است . پيامبر ( ص ) نيز به نوبهء خود عشق و احترام و منزلتى به وى داد كه به والاترين مقام رساندش ولى احساس نمىكرد چيزى به وى داده است و همواره مىگفت : اسلام تنها به شمشير على و ثروت خديجه ، پايدار ماند و با اين حال عمر و جوانىاش را ارزانيش داشت و تا آنگاه كه زنده بود همسرى جز او برنگزيد و احساس نكرد كه چنين چيزهاى گرانبهايى ، نثارش كرده است . پيامبر ( ص ) مىگفت : به خدا سوگند كه خداوند كسى بهتر از او جايگزينم نساخت ؛ او آنگاه كه مردم دروغگويم خواندند به من ايمان آورد و هنگامى كه تحريم كردند ، به ياريم شتافت . پانزده سال پس از ازدواج بىهمتاى آنها ، كه زبانزد مردم بود و خواهد بود زيرا در بخشش و عطا و شكيب و فداكارى در راه آيين و عقيده در دشوارترين لحظات و طاقت‌فرساترين مراحلى كه از تحمل انسانها خارج است . سخاوتمند و گشاده دست بود ، پس از اين سالها كه محمد به چهل سالگى نزديك مىشد اين زوج ، پذيراى حادثهء سرنوشت‌سازى نه تنها در زندگى خود و زندگى قريش و اعراب بلكه در زندگى تمامى بشريت شدند و محمد بزرگ ، رسالت آسمانى را بر عهده گرفت و در واقع پاى به زندگى تازه و مالامال شكنجه و آزار و مبارزات دردناك و دشواريها و مشقتها ، گذارد .