روز سوم ابو طلحه ، به آنها يادآورى كرد كه مهلت پايان مىيابد و آنان را به عواقب شومى كه از اختلاف ميان خود و عدم نتيجه‌گيرى در انتظار آنهاست و خودش نمىخواهد بدانجا كشانده شود ، تهديد كرد . طلحة دانست كه نبرد واقعى اينكه تنها ميان دو نفر و نه بيشتر درگير است كه عثمان بن عفان و على بن ابى طالب‌اند . كينه‌هاى ديرين ميان « تيم » ( يكى از قبايل مكى قريش كه ابو بكر و طلحة از آن بودند - م . ) و على بن ابى طالب سر بر آورد ؛ اين كينه‌ها را همچنان عايشه ، براى ايفاى نقش در اين نبرد قدرت ، تغذيه مىكرد و دامن مىزد . همچنانكه ويژگى كه تنها متعلق به على بن ابى طالب بود يعنى قاطعيت در حق و چرخاندن خلافت در راه درست خود چيزى بود كه طلحه و امثال او از ثروتمندان و طمع‌كاران و سودپرستان به شدت از آن هراسان بودند . همين ويژگى همچنانكه حوادث خلافت عثمان از همان روزهاى نخستين تأكيد دارد ، نقش اساسى در دور گرداندن على از خلافت و چشم دوختن طمع‌كاران قريشى و غير قريشى به عثمان ايفا كرد .